Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sıcakların ardından
ömür geçti güz geldi
ne soracak yarından
pıtrak geçti saz geldi

ardıç söndü sarıya

geceye hüzün dolar
kim nerede unutur
çapında belli kutur
açmadan mı solar

sevi kendine döner

gelir mi gelir
çat kapıyı da bilir
peşinde gölge
önünde durabilir

sessiz sedasız

iki yakan bir araya
gelir mi sandın aldandın
düşme anında oraya
gelir mi sandın aldandın

acıya kenetlenmişiz

gece sabahına bir hayli uzak
pencereden öte boşa bakındı
gökyüzü evreni ayınla tozak
söğütlük tepesi taşa sakındı

gözü kırpışına yıldızlarda al

bu yanışımda güle inat
dikeni olmasın
gelgeç sevecenliğinde

ısıtanı ısıtmıyor dışım yansa da
içimde volkan kaynar elleri buz erir içimde sıcacık közde betimleyene aşk olsun

fırtınası dindi derinliğinle
karmakarışığı soracağına
hırkasına indi serinliğinle
sarmasarışığı yoracağına

yazılısı bitti sözüne akma

özgür dalgalanırken yelde
bir tutam saç olduk
sevdiğimizin başında
ayağına uzanan yolduk

gönüllerine estik

gökte takla atan da
barış simgeli kuşum
yağmur akla yatanda
çamurunda yokuşum

güne yanımdan ısıt

dal budak salmadan kaçışın neden
gözünden doymadım gittin ne diye
kor dudak dalmadan saçışın yeden
sözünden duymadım gittin ne diye

dağ bayır kalmadan güneşte solsa