Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gecenin köründe gelişine
neydl neden olan de git
yüreğim sessiz liman
dudağım boş

çocukçaydı gülüşlerin

bülbülüm vardı
ulaşılmaz özlemi
gül dala sardı

gül açıncaya
kokusunu duydun mu

uyandığımız gün düşe dolmadan
günaydın dediğim can olan cana
yalın halden yine dışa solmadan
günaydın dediğim can olan cana

derdinden tasadan uzaksan eğer

yapayalnızsın
kendine yararın yok
düş ötesinde

önü aydınlık
ardında ki karanlık

yorgun düşmüş
titrer kanadı kuşun
biraz üşümüş
umudunda oluşun

asık yüzünde

ataşlar düştü
kar yağmış şakağında
yaralı yürek
ceylanca ürkeğinde

damlan düşerken

yıldız istesen
verebilir miyim ki
buz tutmuş eller
serebilir miyim ki

incileşmiş yaş

ağır bir sözdün
acıların üstünde
okkalı süzdün
acıların üstünde

tutuldum kaldım

şiir dolusu
tümceydi doldurduğun
elimde dize
niceydi soldurduğun

terk edilmişim

eşsiz türküler
söyledin mi geceye
gülümseyişin
tadında de eceye

üzerini ört