Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ıslanır oy sokağı
bağırışından deli
sislenirse şakağı
çağırışından veli

tepe gerisinde sis

gece demine
güneş doğacak bekle
cilvesine bak

yüzünde hüzün
alın yazından tekle

doruğundasın şimdi
kalmasın ilmesizliği
koruğunda sin imdi
dalmasın ilmesizliği

kibrit çöpü alazın

yokluğunda yorguna kapanınca gözleri
hayatından dolacak güllerden açtıracak
böyle çok sevinmişse gönlü tokluğunda
saçtıracak ışığın dünyalar aydınlansın

ellerinden tutunup sevgi yolundan çekin

giderse bulacaktı
ani kaybolacaktı
ip bağladım elime
sözünde olacaktı

geldi dese inanmaz

Iraklara daldığın an
Özlem dökülür içime
Kuş çırpınışında yüreğim
Gözlerim nemlenir
En gizemli bucağında
Gözyaşlarım sıcacık acır

iyilik yapan korka
ardını sürer kürke
sevmeyene acımam
sevenlerinden ürke

bire dost söyledin söz

kaç sürem geçti
beklediğimden yana
bilebilirsen
üzerinden baharla

kaldır başını

o zaman kocaman bir dünyaydı
bizi saran kucaklayan ana gibiydi
küçülmemiydi gözümüzde
bizim sesimize renk verirdi doğa

o zaman kocaman bir dünyaydı

unutulacak mıdır nemindeki kokusu
koparılmış bağına ökseliğinden ayrı
dalınca sonrasına özü mü tutulacak
hayrı diline midir kimine dokunacak

ışığından tükenir zamansıza üzülüp