Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

Türkiye tanır
Denizli’de bilinse
türkücü sanır

benden ötesinde oyluma bürün
suladığın zaman çamur olacak
yılı geçse bile hiç doyma sürün
buladığın zaman yürek dolacak

biliyor kendinden ağlayamıyor

bozulunca büyüsü
dışa yakmayacaktın
süzülünce deyyusu
boşa akmayacaktın

yüreğinden sezeni

çiçekler açıyor bahar kapıda
çiğdemi zambağı tüterken
ömür gün gün doluyor
gülüm solmasın
dağlar göverdi
kırlangıçlar yazıda

unuturum diyorum
kolay mıdır acaba
kanatırsamda yorum
olay mıdır acaba

sevda ilmiş kanıma

örtüsü hazır
yatacak yeri de var
var imiş yokmuş
hiç umurumda değil

utandırmasın

yalnızım ortada sibek gibi
seviyorum deli dibek gibi
gelen vuruyor geçenlerde

ıslanıyor ışığım
ıslanıyorum ay ışığında

yalnızlığımın saydam geleceği
duygusallığına kırılan camıydı
görüntülerine uçsun varlıkları
sakladığı yerden çıkarın mutu

delirmişliğine sayın meczubun

yalnızlığın kurt olur
kemirir içinde dost
yakar yıkar dert olur
demiri sacında dost

sığamazın taşınca

son süremlerde
yüreğinde tutsaktım
hep sende kaldım
yalnız topal aksaktım

senden gayrisi