Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bozulunca büyüsü
dışa yakmayacaktın
süzülünce deyyusu
boşa akmayacaktın

yüreğinden sezeni

denizliden geldim
nisan ayında ankaraya
çocukların gönlünü almaya
anası babası olarak

ısınırken toprak

Türkiye tanır
Denizli’de bilinse
türkücü sanır

unuturum diyorum
kolay mıdır acaba
kanatırsamda yorum
olay mıdır acaba

sevda ilmiş kanıma

örtüsü hazır
yatacak yeri de var
var imiş yokmuş
hiç umurumda değil

utandırmasın

çiçekler açıyor bahar kapıda
çiğdemi zambağı tüterken
ömür gün gün doluyor
gülüm solmasın
dağlar göverdi
kırlangıçlar yazıda

kar yağıyor ya
kardelen başınıza
aklığı sorma
yokluğu taşınıza

heceler erir

yitirdiğim gölgende
şarkılardan özlemi
bitirdiği dengende
kaybedince düzlemi

yıldızlar uçuştu başımda

körkuyunun dibiyim
sorasın kimse bilmez
dalyanda dal gibiyim
arasın kimse bilmez

odak noktasın bulun

ıslanır oy sokağı
bağırışından deli
sislenirse şakağı
çağırışından veli

tepe gerisinde sis