Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

seviyorsan coşarsın
sümbüle neylersiniz
süremlerde koşarsın
güle can peylersiniz

sevgisi doğan güneş

sahi seni ne zaman sevdim
yan yana geldik mi
el ele miydik biz
şimdi nerdeyiz
sen orda
ben burada

sinesinde açan gül
elinde ipek mendil
hanesine saçan kül
gecesinde is kandil

çoğun sevmiş ne az

yağmurlar yağdı
sabaha dek sokağa
elime değdi
elin koydu şakağa

havuz suyunda

acısına banılmış
çığlığında mı şiir
can ısına anılmış
sığlığında mı şiar
soluk dolusu
boşa salmadan sözünü

sevdalar dokulu dilinde tüter
ah çekenler ağlar söyleyeni de
güllerde kokunca bülbülü öter
menekşeli bağlar inleyeni de

umarsızlığından vuslatı bekle

yorgun düşmüş
titrer kanadı kuşun
biraz üşümüş
umudunda oluşun

asık yüzünde

ataşlar düştü
kar yağmış şakağında
yaralı yürek
ceylanca ürkeğinde

damlan düşerken

yıldız istesen
verebilir miyim ki
buz tutmuş eller
serebilir miyim ki

incileşmiş yaş

ağır bir sözdün
acıların üstünde
okkalı süzdün
acıların üstünde

tutuldum kaldım