Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geceye hüzün dolar
kim nerede unutur
çapında belli kutur
açmadan mı solar

sevi kendine döner

fırtınası dindi derinliğinle
karmakarışığı soracağına
hırkasına indi serinliğinle
sarmasarışığı yoracağına

yazılısı bitti sözüne akma

bu yanışımda güle inat
dikeni olmasın
gelgeç sevecenliğinde

ısıtanı ısıtmıyor dışım yansa da
içimde volkan kaynar elleri buz erir içimde sıcacık közde betimleyene aşk olsun

özgür dalgalanırken yelde
bir tutam saç olduk
sevdiğimizin başında
ayağına uzanan yolduk

gönüllerine estik

gökte takla atan da
barış simgeli kuşum
yağmur akla yatanda
çamurunda yokuşum

güne yanımdan ısıt

dal budak salmadan kaçışın neden
gözünden doymadım gittin ne diye
kor dudak dalmadan saçışın yeden
sözünden duymadım gittin ne diye

dağ bayır kalmadan güneşte solsa

atını nallatana -
yolunu kollatana
gurbet dediğin nedir
sözünü ballatana

ateşinden soğuma

yürekten demlenişin
hep öyle kalacaksın
gerekten nemlenişin
hep öyle salacaksın

çocukluğuma dolsa

erincime yeşil gerek
gözünün içine çeken
aklığıma temiz erek
gözünün içine döken

alkımına dolasın yar

gözyaşı donar
yokluğuna kirpiğim
ılıkça kanar
bitiştirir çirpiğim

ölürüm belki