Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bakışlarında
ne var zehir zemberek
esen yeldedir
gül tenine sürdüğün

baka kalınca

evin önündedir iğde ağacın
kokusu çağırır yazına dolar
kapanır bacada yalazı sacın
dumanı bağırır sazına dalar

iteğin önünde bezeler saçmış

kimler anladı
kimleri dinledi gör
eni boya denk

geceye salınmış erk
geçene alınmış berk

fırtınası dindi derinliğinle
karmakarışığı soracağına
hırkasına indi serinliğinle
sarmasarışığı yoracağına

yazılısı bitti sözüne akma

bu yanışımda güle inat
dikeni olmasın
gelgeç sevecenliğinde

ısıtanı ısıtmıyor dışım yansa da
içimde volkan kaynar elleri buz erir içimde sıcacık közde betimleyene aşk olsun

gece sabahına bir hayli uzak
pencereden öte boşa bakındı
gökyüzü evreni ayınla tozak
söğütlük tepesi taşa sakındı

gözü kırpışına yıldızlarda al

geceye hüzün dolar
kim nerede unutur
çapında belli kutur
açmadan mı solar

sevi kendine döner

bilebilsem nereydi
değişkenlik iklime
kanat açtı dereydi
girişkenlik aklıma
bunaldığım an
cıva hırçınlığında

bir deli taşı
kuyu dibinde bekler
kırkıncı kişi

deloğlan rıza
nasıl girdin şişenin içine
hiç gören olmadı mı seni
essah mıdır bir soraydık
tahtı kurmuş şişe dibine