Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gecenin köründe gelişine
neydl neden olan de git
yüreğim sessiz liman
dudağım boş

çocukçaydı gülüşlerin

uyandığımız gün düşe dolmadan
günaydın dediğim can olan cana
yalın halden yine dışa solmadan
günaydın dediğim can olan cana

derdinden tasadan uzaksan eğer

martıları süz
umuda çarpınarak
kanadını büz
yalnızlığında deniz

umarsız yürek

karagözlerine kurban
başlanılan noktada
buluştuk
ayrılacak mıyız yine

duru suda görüntü

kent karanlığı
üzerime gelirken
kan sıçratırlar
korkarım

yalnızlığı

korkulu düşten
ayı tekler sandım
uyan uykudan
istekler de usandım

tortulanmış dil

susmalı mıyız
önemli bile değil
konuşmalı mı
dağından tepesinden

sessizce geçin

leylaya susar
ılıkça coşarken dil
mum gibi kandil

ezgisi başka
sevgisi başka bülbül

üşüdüğünü söyleme
dumanı var soluğun
nazarından eyleme
yamanı var tuluğun

gidişinde bakış yok

unutulacak mıdır nemindeki kokusu
koparılmış bağına ökseliğinden ayrı
dalınca sonrasına özü mü tutulacak
hayrı diline midir kimine dokunacak

ışığından tükenir zamansıza üzülüp