Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bittiğim anda
yele nefesim dolar
çeker içine

çıplacık ayak
yollarda aksıyorum

neden gerçeği söyler
diline yapışınca
balık sularda çiler
seline kapışınca

dalgada süzül güzel

yüzümü akdenize çevirdim
dudaklarım yanıyorken
mimozalar sarmış sarısıyla
girne bahçelerine
sürdüm gönlümü
yıldızlar uçuşurken

safiye sultanı sarayda yaşa
yine köylü çocuk olarak kalan
soyadını yine yazdır en başa
yine köylü çocuk olarak dalan

ekim ayı gelsin toprağı eksin

titrettikçe tininde
geri verir sesi dağ
hasrettikçe ininde
kabarır nefesi sağ

sözünü edenin yok

yaprakların ucunda
pırıldıyor yıldızlar
bir dize sonucunda
şırıldıyor yıldızlar

yağmurlaşır gözünde

bakışıp gülüştü
dokunuşla başladı sevi
neler oldu
ne hale getirdi ikinizi

sırça saray

ne yapıyoruz
hiç bir şey
ne yapıyorlar
her şey
yoluyorlar
soluyorlar

ağrır aksağından an
kendine derdine yan
mayasız kaldığınca
gölgesi bulunmayan

buluttan alır toprak

taşocağı ak geren
gerene su çevirin
ortasında hambatın
bereketi yoğurun
alın terin silesin
terin altın bilesin