Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şiire giden yolda
sırçalı dizeler var
gölgesindeki dulda
fırçalı gözeler dar

yarım yamalak yanı

sevmek acıysa
tadı damakta olan
sevdası mıdır

düşünde görür
belli belirsiz bulut

o el senindi
nereye saklamıştın
bu el benimdi
neden yasaklamıştın

boyun uzamış

seviyorsan coşarsın
sümbüle neylersiniz
süremlerde koşarsın
güle can peylersiniz

sevgisi doğan güneş

sahi seni ne zaman sevdim
yan yana geldik mi
el ele miydik biz
şimdi nerdeyiz
sen orda
ben burada

sinesinde açan gül
elinde ipek mendil
hanesine saçan kül
gecesinde is kandil

çoğun sevmiş ne az

yağmurlar yağdı
sabaha dek sokağa
elime değdi
elin koydu şakağa

havuz suyunda

acısına banılmış
çığlığında mı şiir
can ısına anılmış
sığlığında mı şiar
soluk dolusu
boşa salmadan sözünü

sevdalar dokulu dilinde tüter
ah çekenler ağlar söyleyeni de
güllerde kokunca bülbülü öter
menekşeli bağlar inleyeni de

umarsızlığından vuslatı bekle

gözün açıp kapasa
değecek yaşamaya
yönelme kire pasa
değecek yaşamaya

güneşin öper sevin