Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

telefona çıkmadı
deyip durma boşuna
ilkyazında bakmadı
deyip durma boşuna

iliğime akıyor

gece yarıları
debreşen uyku
gelmez bir türlü
ipin ucu kaçar
koştur allah koştur

ey dünyanın insanı
filistine kıyan var
düşündükçe cinsani
filistine kıyan var

kime geldi kim geçti

geçen yıllar arası
anılarla canlandı
iki budak çırası
anılarla canlandı

ocakbaşı köşkleri

son yazısı mıydı ki gelen
tükenmez kalemle yazılı
nerde olduğun var mı bilen
sözcükler boğazda dizili

kargacık burgacıktı mektup

ısrar etmeden
seviyorum de sarıl
dola kollarını boynuma
üfür iki dudağın arasından
kelebekleri
gelsin beri

yaşa ziyanda
yaşama zindanda
ol aşk ile

en karası
maskarası

başım çok ağrıdı dün
terledim ve yoruldum
yiyemedim bir öğün
serildim ve devrildim

biraz uyku deliksiz

gülüşünden
güç alıp selamladı
güzelliğiyle hüznüyle
gelen yüzü

yeltepesinden

bahara doğru
ne seviler aşina
toprağa düşüp

asma güzeli
çardağa yaslı durur