Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

duvarda asılı kaldı
damarı dizgili sazım
tellerine pası aldı
karalı yazgılı sazım

portakalı dilimledi

teke suya bakıyor
suda gördü kendini
teke suya akıyor
suda gördü kendini

çalı döktü mazıyı

geçen yıllar arası
anılarla canlandı
iki budak çırası
anılarla canlandı

ocakbaşı köşkleri

son yazısı mıydı ki gelen
tükenmez kalemle yazılı
nerde olduğun var mı bilen
sözcükler boğazda dizili

kargacık burgacıktı mektup

ısrar etmeden
seviyorum de sarıl
dola kollarını boynuma
üfür iki dudağın arasından
kelebekleri
gelsin beri

başım çok ağrıdı dün
terledim ve yoruldum
yiyemedim bir öğün
serildim ve devrildim

biraz uyku deliksiz

gülüşünden
güç alıp selamladı
güzelliğiyle hüznüyle
gelen yüzü

yeltepesinden

bahara doğru
ne seviler aşina
toprağa düşüp

asma güzeli
çardağa yaslı durur

yaşa ziyanda
yaşama zindanda
ol aşk ile

en karası
maskarası

yüzüne değmeden
sesine tutulmuş beden
saçlarına tutulmuş
kara gözleri mıknatıs karşısında
karagözlerini çekmede