Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

son yazısı mıydı ki gelen
tükenmez kalemle yazılı
nerde olduğun var mı bilen
sözcükler boğazda dizili

kargacık burgacıktı mektup

ısrar etmeden
seviyorum de sarıl
dola kollarını boynuma
üfür iki dudağın arasından
kelebekleri
gelsin beri

başım çok ağrıdı dün
terledim ve yoruldum
yiyemedim bir öğün
serildim ve devrildim

biraz uyku deliksiz

gülüşünden
güç alıp selamladı
güzelliğiyle hüznüyle
gelen yüzü

yeltepesinden

bahara doğru
ne seviler aşina
toprağa düşüp

asma güzeli
çardağa yaslı durur

yaşa ziyanda
yaşama zindanda
ol aşk ile

en karası
maskarası

bulut süzgünü
ay ışıyan gözleri
dolu güz günü
içinde yanar kazan

çığlık çığlığa

akşam yağmur sabah kar
bir garip oldu hava
gün kurudu an akar
bir garip oldu hava

ufuk üstü ay değer

bir adını yazamadın
gerisi oldu dersin
bir tadını bozamadın
derisi doldu dersin

kadehle dostluk sürse

camda yansıyan
beton evler
beton mahalle
yeşilini unutmuşlar mı
kurutmuşlar mı