Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düşündüğün an sevgili
içinde güller açılıyor
kokuları saçılıyor
bil ki bir şeyler oluyor

düşündüğün an seni

o günlerden armağanım
dudağından balın tadın
ayrılıktan mı yağanım
budağından alın yadın

gidişine anlam veremeden

sordu söylese göğü
mavice olduğundan
yordu eylese çoğu
mavice olduğundan

gam yüküne bakışı

kuru kahve yanığı acısındadır akşam
sütlenmiş imgelerde sessizlik örülmüş

iç çekişmelerde ipe serilmiş anılar
şarkı eşliğinde ses telleri kördüğüme çözülmüş

en çok babalikayı sevdim
kuzey kıbrısta nisan başıydı
birde cüvez ağacını
yediyüzon yıl geçmiş yapraklarına teğet
ulu ağaç dünkü fidan sanki
ayakta diri dipdiri

eylülle birlikte
öptüm saçların
sevgi çağlayanıydı
gözlerinde an

kırılmasın dalım kolum

eğilip öpsem
gözün derinliğinden
bir güneş değsin
parıldasın içine

bu okyanusa

sorma bana sensizliği
ayrılık yüküne çöktü
kaç süremdi sessizliği
ayrılık okuna söktü

kıvırcıklıydı düzlendi

çekilen çileden dert karılmalı
yok yere üzülme çor sarılmalı
çektiren zalime sert varılmalı
yar yüreğin dağlamasın

dönebildiğin yer başlangıç olsa

anlatılan öyküden
haberi ver türküden
telaşını ürküden
hamarat ve pasaklı

gizeminde sürüyor