Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

evlerin önü mor salkım
yukarı sarmış eflatun çiçeği
kuşlar telefon teline dizilmişler
içimde onca yalnızlıklar
kuşların arasında sıralı

geldi gece yarıya
uyku gelmez uçuktur
soldu nice sarıya
öykü bilmez acıktır**

akıp giden yılandır

acılara dayandım
arındım kırılmadan
çilelere beyandım
direndim yarılmadan

kötülükte ısrara

bağışlamam gideni
bağışlamak kolay mı
bıçaklamış bedeni
bağışlamak kolay mı

kütük koydun önüme

bağa girdi bostana
selam söyle osmana
daha çok yenisiniz
şaştı kaldı susmana

bağa girdi nar aldı

bu yıla özgüdür sürem
bahar gibi kış ayı
yeşilde kaldı yörem
bahar gibi kış ayı

attığı kuyu susuz

ambar damına
boş buldukları alanda
ağlarını örmüş örümcekler
avlarını yiyecekler
denk gelince

yar yarılmış
yar altı engin
yar kıyısındayım

düşüm düşüme
düşüyor

yürüdük aydınlıkta
yoksulun mutfağına
ışığın insanlıkta
ekmeğin ufağında

yürüdük yaşamaya

farkedebilsen
farkedilebilsen
gördüğünü algılayabilsen
öte yanda göze batarsın

tepkilenebilsen