Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dağlar aşır taşı öze
oluk oluk çağlamadan
çağlar düşür döşe söze
ılık ılık dağlamadan

sakın sakin ol terketme

düşlerimle çıktım yola
çıramı yakmadan
sırça sarayları yıkıp
kırlara bayırlara ağdım

düşlerimle çıktım yola

kötü kullanımı geç
arkadaşını pek seç
dostun bildiği insan
başlanılmadan skeç

dost bildiği yorarsa

Eline saçar mısın
Teline uçar mısın
Divane yol gösterse
Deline kaçar mısın

Yürekten ala güle

akan yaşın dili olsa
denize dolardı sevgi
çakıl taşın gülü olsa
denize dolardı sevgi

akan yaşın dalgasına

gönlümde her insan her kişi birdir
gelen ağam giden paşam değildir
anası babası kim ise kimdir
gelen ağam giden paşam değildir

dininden ırkından farkın ne bana

farkedebilsen
farkedilebilsen
gördüğünü algılayabilsen
öte yanda göze batarsın

tepkilenebilsen

içinde israil olmayan bir yerde
bileşen seslerde bir çığlık koptu
ölüm hançerini bilemişken
gazzeye kusulan tekerlekli toptu

uyanamadık zalime hergün ölüyoruz

iç çekişli gamzelerinde
gittim
karşı gelişli çıkışlarda
yitip gittim

katı yüreklerde sevi yasaklı

Gitme sevdiğim
Beni bırakıp yad ellere
Yarınlarda bilinmedik yerlere
Beni anla
Arkana bakmadan
Kirpiklerin ok eyleme