Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

İkiydi devinen
Biri sokakta ilerliyordu
Birbirlerinin yaşamlarını değiştirecek
O beyaz güvercin ürkekliğinde
Öteki beyaz bereliydi
Beyaz beyazlığına isyanla

bana da
sana da gerek
özgürlük aşk

aşk uğruna
baş

taşır yükünü
yüksünmeden
gidebildiği yere
kente başkente
büyüksünmeden
paylaşır

özlemek zor
seni
ikindiye dek
duymamak sesini
gıcırtını

yaşamım sessiz bugün
kimseye bir şey dediğim yok
kimseninde bana dediği

dost
dosta dostluk
dosta dostluktur ilke
dosta dostluktur ilkemiz sevgi
dosta dostluktur ilkemiz sevgi istedik
dosta dostluktur ilkemiz sevgi istedik te geldik

yurdumuz
orman denizine dönsün
sorduğumuz
yeşile açız demesin

sözde kalmasın

1.ÖNCE
şekerlendik
kaymak yerinden
tekerlendik
söktükçe yaşamın ipini
uzattık yolları yılara

o gitti gideli havası yağmur
sevisi yüreğe gönlüme mahmur

sensizlik çoğalır sağanaklaşır
ıslak kaldırımda yığınaklaşır
gece karanlığa sığınaklaşır

sivasta yandı özümüz
küllenmiş duman altında
rengimiz yüzümüz
kaldı karanlığın çatında
gecemiz gündüzümüz