Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dağlar aşır taşı öze
oluk oluk çağlamadan
çağlar düşür döşe söze
ılık ılık dağlamadan

sakın sakin ol terketme

gönlümde her insan her kişi birdir
gelen ağam giden paşam değildir
anası babası kim ise kimdir
gelen ağam giden paşam değildir

dininden ırkından farkın ne bana

yaşanmadık ne varsa
kabarcığın köpürdük
taşınmadık savarsa
kakarcığında pürdük

gülmece düşür cebin

uykularında sevdaların kelepçeli
kütük üzerinde örs çekiç
kırmasınlar kemiklerini
düşlerinde sonlasın korkunçluklar
süründüğün günler dünde kaldı

armudu iner suda
ister kır ister buda
yare kavuşuversem
yolumu göster hüda

armudu milli yerde

Yıldızlar kaymaz mı?
Şimdilerde
Uyanışında
Dünyaya açtı
Gözlerini güneş
Yumma gözlerini

yalnızım
yalnız olduğumu
anlamadın
hep yanımdaydın
yalnızlığımı almadın

kaçıncı dalga
orman üzeri oyun
bıçak yarası
gibi doğal serzeniş

yelin önünde

ar
gelir
ağacın
darağacın
boyunadır yük
boynuna da büyük

yalnız ve sıcak
gömleği boşa eskimiş
kirindedir terinde
kim yakasında

gece tarlasını süren