Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

her dönemeçte
sen mi oturuyorsun
geceyi boğdum
ay ışığın yakınca

düşünüyorum

dostlar bir bir gittiler
tanıdığa hasretim
dedi kodu ettiler
karlı dağa hasretim

çilem derdim bitmiyor

kara saplandı
ağıdı isyanlarda
ömür doluydu

öç duygularda
inletir sokakları

ikindiye doluyorsun
iki diye buluyorsun
mavi deniz gökyüzüyle
maviliğe soluyorsun

ak dinlenmiş gözlerine

mavi büyür içimde
boyarım önüme gelende
yas tuttu
yaslı gönül
yaslandı yar kucağına
yastığım maviye boyanmış

mayıs kokusu geldi
yağdı yağacak gibi
sabahında güzeldi
sağdı sağacak gibi

ağla desen ağlarım

şumuko mırayIyarım okumuş
şumuko ıray I yarı okumuş
şumuko ray I yar okumuş
şumuko ay I ya okumuş
şumuko y I y okumuş
şumuko I okumuş

varlığı anam
dudağı babam
gözleri kardeşlerim
gamzesi güller dolusu sevgi

121008 denizli

kale gibi yıkılmaz
doruğuna çıkılmaz
hey baba denilince
canın bile sıkılmaz

seherine duy saba

ya şundadır ya bunda
keçi kulak başında
benim sevdiğim yarim
şimdi elli yaşında

gelesin yar gelesin