Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

varlığı anam
dudağı babam
gözleri kardeşlerim
gamzesi güller dolusu sevgi

121008 denizli

kale gibi yıkılmaz
doruğuna çıkılmaz
hey baba denilince
canın bile sıkılmaz

seherine duy saba

ya şundadır ya bunda
keçi kulak başında
benim sevdiğim yarim
şimdi elli yaşında

gelesin yar gelesin

al kaşık tahta kaşık
birbirine yapışık
beni seviyor ise
aklım karma karışık

saçındaki aklı mı

kerem olur mu yanan
yanana kim dayanan
yar yar ararken yolda
yarinde mi uyanan

gül halime gül fatma

kurban olduğum
kurban bayramı gelir
yaban dolduğum
kurban bayramı gelir
mor kütüğün tutulur

kuzgunun başındayım
seyreyledim hambatı
kısıktan gemiş dağına
inceleri çambaşını moranı
bozkurtu sazköyü tutlucayı
baş çeşmeyi armutalanı

küçücük bir çocuk
göklerde uçarken
elleri üzerinde
çığrışını duyar gibiyim

küçük bir çocuk

kırkından sonrası da
farkediyor tadına
kısılınca ses seda
çarkediyor kadına

kederinden acına

sevi bir tadımdı
ilk adımdı
umudu avucunda
çok yakındı

düşüp kaldı