Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

zorlamış inadını
kar olmuş durmaktadır
sıralamış adını
kur olmuş sormaktadır

sunsada muradını

kaç yıldız kaydı
denizleri kabartıp
kaç ay tutuldu

çoban yıldızım
ışık topuna döndü

beni yok sayın
varsayın şehir dışındayım
hasta yatıyorum
beni bana bırakın

derdimle kalayım

gölgesinde sevişir
birbirlerinde taşıp
sözlerine ilişir
sevgilerinde aşıp
**incitmeden kimseyi
**yüreklerden konseyi

yum arsızına kabul
vurusu yok susuşun
umarsızına makbul
kurusu yok tutuşun

çıdamından yakarış

ıssız sokak kıyısından
kıyılara atacağım kendimi
bir taşa oturup
suyuna salacağım ayaklarımı

çıtır simit ısırıp acıtmadan

düşürdüğün ateş denli
yüreğin yanacak
sevi anıları kucaklayacak

çocukluğum
peşimi bırakma

uykularında sevdaların kelepçeli
kütük üzerinde örs çekiç
kırmasınlar kemiklerini
düşlerinde sonlasın korkunçluklar
süründüğün günler dünde kaldı

yaşanmadık ne varsa
kabarcığın köpürdük
taşınmadık savarsa
kakarcığında pürdük

gülmece düşür cebin

tüm çevren yazda
her yanda esiyor yel
zan altındadır
yedi iklim yedi yar

buluşmalıyız