Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

o gitti gideli havası yağmur
sevisi yüreğe gönlüme mahmur

sensizlik çoğalır sağanaklaşır
ıslak kaldırımda yığınaklaşır
gece karanlığa sığınaklaşır

seherde
uyanıp
düştüm yola

gidiyorum
ayaklarım uyuşuk

savaşın içinde
ağlayan anaların yüreği
göğsünü kalkan eylemişler
oğullar babalar vuruşurken

beklediğimiz alaca şafak

yüreğinde tüten sevda alazı
alevinesiniz dumanındayım
yangını kül oldu eser dalazı
nedeninesiniz gümanindeyim

bağına bahçedir güle doladım

sen
ibrahim çamalan
inatçı birisin
burnun dikine gider
gülerek dost yanına gelirsin

bana da
sana da gerek
özgürlük aşk

aşk uğruna
baş

taşır yükünü
yüksünmeden
gidebildiği yere
kente başkente
büyüksünmeden
paylaşır

özlemek zor
seni
ikindiye dek
duymamak sesini
gıcırtını

televizyon sarmadı
musa dede* usta var
elim başka zap/madı
belkıs abla**seste var

anadoludan sesler

uzatınca ötede
görüyoru böcüğü
gözetince sote de
eriyoru cücüğü

kopartmoru burundan