Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ulan ufalttın beni
çürüğün irini
vurmuş acıya
acıtıyor
beynimi yüreğim

sabah erken dükkana geldim
yağmur dökülüyor iplenmiş sicim gibi
şakır şakır gönlümüz yağmura
yağmur toprağa hasret

hava kapalı hava soğuk

dayanırız
çürüğe sağlama
boyanırız
ise yağa süte sabun köpüğüne

doyunuruz

gözün girsin uykuya
gerek olmaz kuşkuya
inanmazsan inanma
düşemezsin korkuya

buluttan sağana bak

eyüp sultan mezarlığına
erguvan ağaçları dolmuş
piyer loti tepesinde bayrak
teleferik birbirine uymuş

güzel istanbulda

sultan ahmet camii
zınga zınk dolu
camii de çeşit
insanları da

öğretmen arkadaş

ayla güneş tanığın bak yağmurda yağıyor
yüreğimden çekimin etkisinden kurtulmaz
dağılmaz başında tut dağların ardı yayla
yurt olmaz sanma ovan bereketin yanında

hambat bitek değil ki yurdun olması hoşsa

her dönemeçte
sen mi oturuyorsun
geceyi boğdum
ay ışığın yakınca

düşünüyorum

dostlar bir bir gittiler
tanıdığa hasretim
dedi kodu ettiler
karlı dağa hasretim

çilem derdim bitmiyor

kara saplandı
ağıdı isyanlarda
ömür doluydu

öç duygularda
inletir sokakları