Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sabah erken dükkana geldim
yağmur dökülüyor iplenmiş sicim gibi
şakır şakır gönlümüz yağmura
yağmur toprağa hasret

hava kapalı hava soğuk

bu yurt
bu güzel yurt
kayıp gidiyor mu
avucumuzdan
buharlaşıp uçuyor mu
sihirli bir halı

ulan ufalttın beni
çürüğün irini
vurmuş acıya
acıtıyor
beynimi yüreğim

dayanırız
çürüğe sağlama
boyanırız
ise yağa süte sabun köpüğüne

doyunuruz

yüzü bana kalınca
kırışıklarımdan tut
çocukluğundu unut
geçmişine dalınca
dereden inerdi seli
tepetaklak götürmemi

gün cama hemen değmiş
yusufçuk seslenirken
dağ tepe ışık yağmış
seherle beslenirken

uykudan göz açınca

elli ellibeş yaşı
perişan üstü başı
yağmurla çıka geldi
oturdu ayrı
masa köşe

gölgesinde sevişir
birbirlerinde taşıp
sözlerine ilişir
sevgilerinde aşıp
**incitmeden kimseyi
**yüreklerden konseyi

beni yok sayın
varsayın şehir dışındayım
hasta yatıyorum
beni bana bırakın

derdimle kalayım

yum arsızına kabul
vurusu yok susuşun
umarsızına makbul
kurusu yok tutuşun

çıdamından yakarış