Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

Erinci yaz
Kanadın sıcaklığında kuşun
Uçur yârin yanağına

Sevinci yaz
Kanatlansın dizeler

ne fırtınalar diner
ne fırtına dindirir
sözlerin acı siner
üst üstüne bindirir

gün geceye değerken

ne oldu şimdi
gözlerin bulutlanmış
kaldır başını
özlerin olumlanmış

yeniden açar

acıya gark olur yürek yanarsa
ağlar deli gönül yaşlar akarım
zamanı geçerken alem kınarsa
ağlar deli gönül taşlar yakarım

hıçkırığa dolmuş girdim koluna

ne çıkar deyip
dönmemek üzere
bırakıp derdi
ardına bakmadan git

güneşi de al

yarını bekler
açılacak tomurcuk
gülün dalında

ekmeği tuza banar
rahat bulur uyurdu
salında koca çınar
rahat olur uyurdu

geçeni oymasaydı

yüreğine söndürdüğün
zararından ahindeyse
alıcı kuş döndürdüğün
yararından şahindeyse

akan yaştan akacağın

çizgi üzeri
var-yok oluş arası
tan kızılında
kan boyalı ortalık

ölümle korku

göğe çevirdiğin yüz
hesabın sorar özde
iç göçürdüğün köyüz
bulutla kuşlar sözde

okuyanda çocuklar