Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yelağzında gülüyordum
nerelere götürmemiş ki
yok efendim neler neler
ağzım kulaklarımdaymış

gördün müydün gözünle

sel oldu an
boz bulanık akıp giden
kederime
kaderime terkeden

şafak söküyor

buluttan aldırış etme
ucunda aksaydı gün
geçmişe daldırış itme
ucunda baksaydı gün

kardelende bire açmış

karanlığa
düşülen
üç nokta

ışığa mı
düşer

elediğin elekten savrulduğumdan beri
dağları dağlarla vur ezilesin demeden
çağları çağlarla bur üzülesin yemeden
çekilesi felekten kavrulduğumdan yeri

diken oldu battığı yerlerde kanım akar

önünde iki anakara
boğazda düğümlenir
barış dileğiniz
hava bulutlu inadına
ayda yok yıldızlarda
çekilmişler sahne ardında

nerede kaldı
çocuksu yıllarım
geçti gelmez
içti dolmaz

dudunu topladığımız

nedensiz cana kıyımdır
gözlerden ok batışında
korkudan mı sıfırlanır
sözlerden çok atışında
……………….öyküler anlat
gerçek olsun yalansız yalın

bağında üzüm bitti
dağında özüm gitti
çiçek bahçesindeyim
çağında sözüm yitti

evinin önü darı

çığlığa dalan martı
sevdiğimi bilmez mi
deniz gök mavi artı
yüreğimi dilmez mi

yosunlu kıyısında