Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

elli ellibeş yaşı
perişan üstü başı
yağmurla çıka geldi
oturdu ayrı
masa köşe

kaç yıldız kaydı
denizleri kabartıp
kaç ay tutuldu

çoban yıldızım
ışık topuna döndü

armudu iner suda
ister kır ister buda
yare kavuşuversem
yolumu göster hüda

armudu milli yerde

uykularında sevdaların kelepçeli
kütük üzerinde örs çekiç
kırmasınlar kemiklerini
düşlerinde sonlasın korkunçluklar
süründüğün günler dünde kaldı

yalnızım
yalnız olduğumu
anlamadın
hep yanımdaydın
yalnızlığımı almadın

Yıldızlar kaymaz mı?
Şimdilerde
Uyanışında
Dünyaya açtı
Gözlerini güneş
Yumma gözlerini

kaçıncı dalga
orman üzeri oyun
bıçak yarası
gibi doğal serzeniş

yelin önünde

yalnız ve sıcak
gömleği boşa eskimiş
kirindedir terinde
kim yakasında

gece tarlasını süren

bakıp bağda dolaştık
sağlayan yıla yazık
akıp dağda doluştuk
ağlayan yola yazık

tüm çevren yazda
her yanda esiyor yel
zan altındadır
yedi iklim yedi yar

buluşmalıyız