Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

buz gibiydi kucağımda
nabzı dinmiş
gülücüğü kalmış yüzünde
yurduna özlemi

halbuki

zorlamış inadını
kar olmuş durmaktadır
sıralamış adını
kur olmuş sormaktadır

sunsada muradını

kaç yıldız kaydı
denizleri kabartıp
kaç ay tutuldu

çoban yıldızım
ışık topuna döndü

uykularında sevdaların kelepçeli
kütük üzerinde örs çekiç
kırmasınlar kemiklerini
düşlerinde sonlasın korkunçluklar
süründüğün günler dünde kaldı

armudu iner suda
ister kır ister buda
yare kavuşuversem
yolumu göster hüda

armudu milli yerde

Yıldızlar kaymaz mı?
Şimdilerde
Uyanışında
Dünyaya açtı
Gözlerini güneş
Yumma gözlerini

yalnızım
yalnız olduğumu
anlamadın
hep yanımdaydın
yalnızlığımı almadın

uyku tutmadı bu sabah
erkende saldım uyandım
soyka gitmedi bu sabah
arkında doldum boyandım

dize aktı oluk oluk

uzatınca ötede
görüyoru böcüğü
gözetince sote de
eriyoru cücüğü

kopartmoru burundan

televizyon sarmadı
musa dede* usta var
elim başka zap/madı
belkıs abla**seste var

anadoludan sesler