Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

güven parkına insem
dizelerden düzerek
eser poyraza ünsem
soğuk sulu gezerek

Kızılay caddeleri

gülü beni yüzünde
gülücükle bürüşüp
dileyeni özünde
gelecekle örüşüp

aşk'a şimdi sunayım

sessiz ağlayan çocuk
gecenin karanlığına
kan mı sızyor nereden
duyulan çığlık nedir

gözyaşları süzülür

bir başın ağrısı
bir dişin ağrısı
yetmedi mi

kalma bir başına
pınarım hoşuna

yüzü bana kalınca
kırışıklarımdan tut
çocukluğundu unut
geçmişine dalınca
dereden inerdi seli
tepetaklak götürmemi

gölgesinde sevişir
birbirlerinde taşıp
sözlerine ilişir
sevgilerinde aşıp
**incitmeden kimseyi
**yüreklerden konseyi

gün cama hemen değmiş
yusufçuk seslenirken
dağ tepe ışık yağmış
seherle beslenirken

uykudan göz açınca

elli ellibeş yaşı
perişan üstü başı
yağmurla çıka geldi
oturdu ayrı
masa köşe

zorlamış inadını
kar olmuş durmaktadır
sıralamış adını
kur olmuş sormaktadır

sunsada muradını

kaç yıldız kaydı
denizleri kabartıp
kaç ay tutuldu

çoban yıldızım
ışık topuna döndü