Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

eyüp sultan mezarlığına
erguvan ağaçları dolmuş
piyer loti tepesinde bayrak
teleferik birbirine uymuş

güzel istanbulda

sultan ahmet camii
zınga zınk dolu
camii de çeşit
insanları da

öğretmen arkadaş

ayla güneş tanığın bak yağmurda yağıyor
yüreğimden çekimin etkisinden kurtulmaz
dağılmaz başında tut dağların ardı yayla
yurt olmaz sanma ovan bereketin yanında

hambat bitek değil ki yurdun olması hoşsa

kara saplandı
ağıdı isyanlarda
ömür doluydu

öç duygularda
inletir sokakları

küçücük bir çocuk
göklerde uçarken
elleri üzerinde
çığrışını duyar gibiyim

küçük bir çocuk

kurban olduğum
kurban bayramı gelir
yaban dolduğum
kurban bayramı gelir
mor kütüğün tutulur

kırkından sonrası da
farkediyor tadına
kısılınca ses seda
çarkediyor kadına

kederinden acına

uzatınca ötede
görüyoru böcüğü
gözetince sote de
eriyoru cücüğü

kopartmoru burundan

televizyon sarmadı
musa dede* usta var
elim başka zap/madı
belkıs abla**seste var

anadoludan sesler

telefona ayarlanmış
gözyaşı borsanız
gelince
sevinç tavan yapıyor
gelmeyince
hüzün inişe geçiyor