Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çivisi çıkık
çürük tahtada
kaldı bakışların
denize düşen
ırmak sevinciyle

düne kalırsa
düşlerinde gördüğü
güne alırsa
yerlerde sürüdüğü

şansına küstü

kor kavrulur içimde
akmayan çeşme imdi
daraltılan açımda
sahi daraltan kimdi

uçuşunda gördünüz

yollar aşar yüceden
dağlar doğru olsada
eğri büğrü heceden
yanlış doğru olsada

sinelere ağ atmış

yanıtsız soru
takıldı kafasına
yeli esmiyor
dön artık eşek gözlü

süremler yükü

eski yaralar
kanatıldı
tarihten gelen
hüzün sinmiş türkülerde
sızın nasıl dinecek

ateşi yanmaz evin bacası yokluk tüter
terk etmeyin sevin acısı sevinç yutar
doğa salıverir mi buza kesmiş güneşi
tutar densizi devin gecesi güne çatar

dalaşır us çıdama yakar çıtır ayaza

gideceği yönü belirsiz yüreğin
duygu coşmuşsa yola düş
iç burkulmalara aldırmadan
iri gözlerle süzmelisin seviyi
elekte elenmeden
sızmalı yüreğine

firari düşünceleri
sakladığın kara geceler
mavi düşlerde filizler sürdün
çığlıkların duyuluyor ötelerde
ne yana baksan
gülüşlerin izleri durur

gözlediğinle bezgin
köhne evinde çıkıp
özlediğinden sezgin
yalnızlığından bıkıp

hastalanır yatakta