Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çağırıyorum duy sesimi
retar tadında ne güzel
söyleniyor türkülerim

çağırıyorum gurbetlerden
bekliyorum şimdi

duygumu dizelere
dökemedim bir bilsen
saygımı gözelere
sökemedim bir bilsen

yüreğimde yazlara

bir çırpıda iki yaprak
sallanır durur dalına
özlem içinde ki toprak
hallenir kurur yalına

suya özlemi kavurur

bir çocuğun yüreğinde
sarmalına almalı geceyi
ardışık gölgelerini ürküt
umduğu taşırmalı tana

“gönül yanığında esinle

Başın bağrımda dursun
Uyu demem sana
Bizi çok uyuttular
Sen bari uyanık kal

Bizim ninnilere

bir damla hüzün
gülücüğe eş
görünen yüzün
geleceğe düş

aldırma geçer

Çığlığımı duysan
Gözyaşlarım akmazdı
Bu denli
Bilememişsin seni seveni

Bir kerecik diyemez miydin

yare ulaşmak zordur
bakışın bile başka
yanan yüreğim kordur
yakışın bile başka

yardan gelen bir çağrı

tüm olumsuzluklarda
dökülsende
kırılsanda
sürülsende
bildiğin yoldan git

zorlama ne olur asma yüzünü
odu çemberinde kaldı bil yeter
dalında ermişti asma üzümü
olgunu yerinde saldı bil yeter

yaradanım sever insan olanı