Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kuşkuların içindeydim
tek başına yitik tümce
elde kalan kırık cömce*
nedeninde niçindeydim

düş geride dağca büyür

kuruca soğanı yumruğunla kır
ekmeğine sar ye ağız tadınla
üstü kovan altı tamtakır bakır
ekmeğine tohum yağız fidanla

yanıyorsa bile mumu üşütür

dikilmiş fidan idin
gülücüğünde çınar
baharın yutan idin
cücüğüne de çınar

onlarca yıl tanıktır

küçücük bir kuş
cıvıltısında bayramda
çığlığında hoş
kımıldanır buramda
çağrısıyla yaramda

Mavilikleri kor düşü
Sardı dağları
Gönülleri
Duyguları gülüşü

İşimizi sağlama bağlamadan

Yağan yağmurla birlikte
Su sesine karışırdı ortalık
Terimizde ten kokusu
Tenimizde maviküf kokusu

Yağan yağmurla birlikte

Mavilikler dolsun dünyama
Yeni ıslanmış çimlerin soluduğu
Hava gibi serin tertemiz olsun diye
Yürek güçlensin tin şenlensin içi ışısın

oydukça
çınlar
mis
nefesi

gıli gıli

ağzından bir çift söze
neler etsem ne etsem
öze gülen bir biz*e
neler etsem ne etsem

içindekin dökmüyor

elde kalıyor sevda
neden ağlıyor çocuk
hemen eriyor tavda
neden ağlıyor çocuk

ayartılmış yarına