Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yeniden tiz öfkeli sesinde
akşam homurtusuna karışıp
çiselerken tepeden aşağı
ıslanıyorduk yavaştan

kudurmuş gibi üstümdeydi

üçü kardeşçe
eltiler serpilmişte
aralarına

eser yel sabah
saba ezgilenir er

akar mı kanda
sevgiye dolaşırken
kokar mı sevda

yokluğundaysa
savruluyorsa göğe

ne engel aştı geldi
kapın kapalı kalmış
coşarak taştı geldi
kapın kapalı kalmış

yaslı gününe doldu

ardına bile bakmadan
gidip yalancılara dal
bir kibrit bile yakmadan
yüreği sancılara sal

yaprak gibi gönüllerde

delice severken
birbirimizi
birbirimizden
sakındık sevgimizi

sevmedik

kırlarda
kelebeğim çiçeğimsin
gülşenime ilkyazlar gelsin
sevgilimsin tek gerçeğimsin
birlikte ağlasak gülsek

geceyarısı camdan bakınca
sokak lambaları yanıyor
belli belirsiz bir ince duman
komşularımın bacasından
lodos kuzeye doğru sürüyor
gök karanlığında kara bulutları

od’una yandık
ay karanlık gecelerde
sözleri düğümledik
yüreğimizi deştik
kanadık kandık
feci yandık

yaşamak bir türküdür
tadın damakta kalan
sesinden kim ürkütür
derinliğinden salan

geceler uçtuk gelmez