Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yakasın gelir
karanlığa dolunca
akasın gelir
korla yağ eriyince

ay küs barışmaz

anlamsız sevinin
son perdesi indi
hoşça kal demeden gitti

düşleyen gözlerden
sel boşandı

dam üstünde uyudum
o yaz gecelerinde
düşte anadoluydum
o yaz gecelerinde

yorganım var onda yok

yarıda kalan
yarım ağız söyleşir
geride kül mü
azıcık sözün müyüm
tastamam hali hazır

özü almadan
özür dileme bırak
fazla olmadan
fazlasını da bırak
fazlasına da durak

bitimsiz bir koşudayım
n'aptığını bilmeden
kanadı kırık
kuş gibi ortada
ne yuvada
ne dalda

yalnızlık dem kurutur
dokunadurmasın tan
mor zambakta unutur
sokunadurmasın can

annen yürekten sıcak

boşluğu izi dolduran
okunan kitap değil mi
yüreğimizi kaldıran
okunan kitap değil mi

neredeysek bulur bizi

sarılmadan dünyaya
senden neler doluyor
dalarsa kaldın yaya
hey anneler n’oluyor

ağrı yağrında çoksa

Ağlarken yaşlanmayın
Gülün genç yaşınızda
Niyetlenmek erken
Diyet için
Sevide döngel olmamalı