Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ardılır böcek
parmağının ucundan
uçacak mıdır

özdeğine ses
pırpırlanışın ebru

name yazdım dizerek
armağan kalsın size
incecikten süzerek
armağan kalsın size

dik duran dağlar taşlar

arın gam kasavetten
sevginden bürünerek
kurtuluşun davetten
şavkından görünerek

tutulunca yağıştan

siste
görünmedin bana hiç
öylece bakmak geliyor içten
ne kadar nasıl görebileceğim

sızılandı

efsunu dağıldı yüreğin
yitik düşlerde saklı şimdi
bağışla sevdiğini
avuçlarına çektiğin
geceler anısına

Ayrılık biri yakar biri yanar
Şayet
Kavuşacaksan

Akla gelmedik
Taşkınlıklar

arsızca gülerken
hiç düşünmedin kendini
karanlığı yutarken
gözlerinde hınzırlıklar
bitiverdi

gözün rengine
derinlerden engine
öz ahengine

dolmayan file
çırpınışın nafile

ayrılıktan korkarım
en karanlık acunda
direncimden ürkerim
kör bıçağın ucunda

bir şiir yazma anı

bir elmanın yarısı
gizemli göze düştü
gizemli göz karası
gizlendi bize düştü

denize yıldız doldu