Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çaprazına alınmış
uyağından ayağı
küllerine salınmış
ayağından dayağı

rengi armonisinde

sabah erinde çay suyunla
çay demledim
sofrayı anıkladım
kuş südü eksik bir tanem

haydi sofraya derken

kargaşandır hambata
gen toprağa yaraşan
yaradan su damlata
kıvılcımdan karışan

pınarın gür suları

bulduğu yüreğine
sıkıp sıkınca sarıl
dolduğu gereğine
yıkıp yıkınca yarıl

gelirim önce sonra

çağırıyorum duy sesimi
retar tadında ne güzel
söyleniyor türkülerim

çağırıyorum gurbetlerden
bekliyorum şimdi

duygumu dizelere
dökemedim bir bilsen
saygımı gözelere
sökemedim bir bilsen

yüreğimde yazlara

bir çırpıda iki yaprak
sallanır durur dalına
özlem içinde ki toprak
hallenir kurur yalına

suya özlemi kavurur

bir çocuğun yüreğinde
sarmalına almalı geceyi
ardışık gölgelerini ürküt
umduğu taşırmalı tana

“gönül yanığında esinle

Başın bağrımda dursun
Uyu demem sana
Bizi çok uyuttular
Sen bari uyanık kal

Bizim ninnilere

bir damla hüzün
gülücüğe eş
görünen yüzün
geleceğe düş

aldırma geçer