Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevi içine
açılsın sevdaları
korkmadan sarın
yüreğinde güneşe

cıvıltılarda

can derde bulaşmış
hüzün saplandığı yerde küflenmiş
yıllar düşerken takvimlerden bir bir
geride kalan
kocaman yalan

düşlemeler düşünce
yüreğinde acı var
sevdasında taşınca
yüreğinde ucu var

çıkmaz sokağa çıkar

söze sığmazsın
sığıştıralım desek
deniz göl yatağında
kalır mı kalır
azı kalır çoğu akar gider

bir damlacık sevgiye
iklimlenir yüreğim
el sevinir ilgiye
dilimlenir yüreğim

ilkyaza gülen dalda

boş söylenmesin
dinlenmeli sözlerin
yere eğdirme
alnı ak gezmelisin

tuttuğun dalda

vazgeç gönül dokunur
yüreğimden batar var
dört dönüşüne okunur
yeraltından yatar var

çemberin ortasından

uykularım düştü benden
uykulara düştü
adamlar döğüşürken
o sevişmek isterdi

direncim kırılırsa

özlediğim soluk alışımdadır
yüreğimin payı ellerinde mi
gözlediğim oluk yılışımdadır
yüreğimin payı yellerinde mi

yazdığı yazıda sensizliğimdi

yüreğime açtım yarene özü
çekip çevirseler geçer acısı
döküp devirseler içer bacısı
gereğime saçtım erene sözü

seveni sevene nedense verin