Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözün rengine
derinlerden engine
öz ahengine

dolmayan file
çırpınışın nafile

ayrılıktan korkarım
en karanlık acunda
direncimden ürkerim
kör bıçağın ucunda

bir şiir yazma anı

bir elmanın yarısı
gizemli göze düştü
gizemli göz karası
gizlendi bize düştü

denize yıldız doldu

kısacık yaşamda
hiçmiş değen tene
günaydın değmez
yürek çarpar usulca

gelinciklerin

korkmadık mıydı
atlatılan kazadan
ürkmedik miydi
hani uçan tazıdan

acı sularda

ayışığı erdi
ince sızısıylaydı
ay geceye çileydi
alın yazısıylaydı

pervasızca olsaydı

parmağının ucunda
sevgilerle dolu hünerin
bell’olur dokunuşunda
paşa kılıcı gibi dikine ama yumuşacık

ay yüzlü hemşire Aybeniz hanım

yarım ağız sözünü
yarım yamalak duydu
ana ciçek özünü
armut ağacı doydu

tomurcuğa bürünen

anılmasın ki adı anılarıma düşmesin
sözüne kandığımın alçağın tekisin be
sanılmasın bir cadı kanılarıma taşmasın

közüne bandığımın düz çağın pekisin be
pozuna yandığımın saçağın köküsün be

bekler iken sen dolaş
gezilmedik yollardan
can zorundan an telaş
sezilmedik bollardan

yönü yurdun şaşırma