Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

içime doğduğu belli
ölüm geldi yarım gider
ne edeyim bundan kelli*
ölüm geldi dirim gider

bir kere ağlayamadım

gelincikler kızardıkça
allıkları çekiliyor günbatımının
karabulutlar uçuyor ilimize doğru
göçmen kuşlar geliyor
ve de bereket yağmurları

neredesin
umurundayım bilesin
arayıp soracağım elbet
gülüşlerin şen şakrak halin

neredesin

kendine uygun duygu
koyup nere gidersin
kıstır koltuk altına
soyup nere gidersin

erincin belli etme

düşlerinde bari gel
çatılmadan üstüne
ki arada var engel
katılmadan üstüne

ne yapar çifter elti

ayazı değer dudağına
kırmızıya çalmış kulağı
bir ağıt gibi mırıldandığı
hüzzama bandırılmış

beyazı değer gözlerinin

ayağın almadık taş
başına gelmedik iş
olamaz dediğinden
kışın ağrımadık diş

düş Ankara yoluna

ardılır böcek
parmağının ucundan
uçacak mıdır

özdeğine ses
pırpırlanışın ebru

name yazdım dizerek
armağan kalsın size
incecikten süzerek
armağan kalsın size

dik duran dağlar taşlar

arın gam kasavetten
sevginden bürünerek
kurtuluşun davetten
şavkından görünerek

tutulunca yağıştan