Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bülbülsüz gül olur mu
dalın bülbül bulur mu
çiçek bahçesindeyim
goncadan gül solur mu

sonradan geldi aşka

Çiçeğine Koyuşa Ballarına Uslanır

sıyrılsaydı ışığa değneğine tutardı
yanılsa bile güne yanına gelebilse
terinde kokulara canına gülebilse
ayrılsaydı eşiğe çağnağına atardı

birlikteyiz ya
yakınlaşmışız biriz
duyulur muyuz
çevre gürültüsünde

bizde eksiklik

cömert sıcacık kanı
çiçek sıkar mı canı
çiçek bahçesindeyim
vazosu boşta hani

ıstarda kilimde gül

küle belenmiş közü
yanmaza yanarsınız
köyün koca öküzü
kanmaza kanarsınız

kaybedeceksen bile

kağnının gıcırtısı
kadının bıdırtısı
çiftle çubuk içindir
ağırlığın tartısı

atı arabaya koştu

türkülemiş besteyi
yoncalıca desteyi
çiftle çubuk içindir
netsin yatan hastayı

tırmıksız tarla taşlı

kır öküze do dedi
öküzü buğday yedi
çiftle çubuk içindir
üste yağmur istedi

saçıma karlar düştü

çocuk mu olmak gerek
çığlığı en güzel onlar atıyor
hele öünden kaçıver
geride kalırsınız çığlık oyununda

acıyla atılan çığlığın önüne

çileli yaşama say
notalara porte diz
çizeli şavkında ay
potalara kerte iz

okudu yüreğe duy