Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

türkülemiş besteyi
yoncalıca desteyi
çiftle çubuk içindir
netsin yatan hastayı

tırmıksız tarla taşlı

kır öküze do dedi
öküzü buğday yedi
çiftle çubuk içindir
üste yağmur istedi

saçıma karlar düştü

çocuk mu olmak gerek
çığlığı en güzel onlar atıyor
hele öünden kaçıver
geride kalırsınız çığlık oyununda

acıyla atılan çığlığın önüne

süreminde kış oldum
sinende bakış oldum
çiçek bahçesindeyim
çiçekten nakış oldum

kekliğim taşta seker

bülbülsüz gül olur mu
dalın bülbül bulur mu
çiçek bahçesindeyim
goncadan gül solur mu

sonradan geldi aşka

giydiği karaya bak
soyduğu yaraya bak
çiçek bahçesindeyim
uyduğu saraya bak

saate baksan dola

Çiçeğine Koyuşa Ballarına Uslanır

sıyrılsaydı ışığa değneğine tutardı
yanılsa bile güne yanına gelebilse
terinde kokulara canına gülebilse
ayrılsaydı eşiğe çağnağına atardı

birlikteyiz ya
yakınlaşmışız biriz
duyulur muyuz
çevre gürültüsünde

bizde eksiklik

cömert sıcacık kanı
çiçek sıkar mı canı
çiçek bahçesindeyim
vazosu boşta hani

ıstarda kilimde gül

bozkır saçına
yeşil ışıklar iner
gözler ucuna
dolu yağmurlar siner

her gün yeşerir