Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüreğinde çizdi derdine saydın
boşuna ağladın canından olma
başağında sızdı erdine yaydın
demeti bağladın anından yolma

tadındaydı yavan ağız kusunca

ansızın gelir
saati küreği yok
can alıcısı
bulur seni kaçar mı

bir içim ömür

yüreğinde yaralı
bir adamdı adamakıllı
soluğunda yaşıyorken
çevrede sesin döşerken

cırnağında cura tutuşur

özlerdik bir zamandan
bire var bir yokmuşum
gözlerdik dur amandan
derdimle mi çokmuşum
kara anılarda kaldın şimdi
sırtımda güneş yanığından acı

sevi denizde
pupa yelken yüzerken
zorca denklemi
gün inmede çözerken

ak kara resim

sevi içine
açılsın sevdaları
korkmadan sarın
yüreğinde güneşe

cıvıltılarda

can derde bulaşmış
hüzün saplandığı yerde küflenmiş
yıllar düşerken takvimlerden bir bir
geride kalan
kocaman yalan

düşlemeler düşünce
yüreğinde acı var
sevdasında taşınca
yüreğinde ucu var

çıkmaz sokağa çıkar

söze sığmazsın
sığıştıralım desek
deniz göl yatağında
kalır mı kalır
azı kalır çoğu akar gider

bir damlacık sevgiye
iklimlenir yüreğim
el sevinir ilgiye
dilimlenir yüreğim

ilkyaza gülen dalda