Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

Başın bağrımda dursun
Uyu demem sana
Bizi çok uyuttular
Sen bari uyanık kal

Bizim ninnilere

bir damla hüzün
gülücüğe eş
görünen yüzün
geleceğe düş

aldırma geçer

bir çırpıda iki yaprak
sallanır durur dalına
özlem içinde ki toprak
hallenir kurur yalına

suya özlemi kavurur

bir çocuğun yüreğinde
sarmalına almalı geceyi
ardışık gölgelerini ürküt
umduğu taşırmalı tana

“gönül yanığında esinle

neden ağladı
hep yüzüme bakarak
gönül dağında
içten içe yakarak
ırmaklaşıp akarak

dost elinden dolu içen
daha ne ister kanmışa
sevdiğinde esrik geçen
daha ne ister yanmışa

gönül türküsü okuyan

moru
çok severim
morluyu
daha çok

moru çok

fidesinden kalkmıştır
seyrek seker
şimdilik göğe bakanı
dinlenirken
kürkünden de çıkmıştır
halkalı şeker

sabah erinde çay suyunla
çay demledim
sofrayı anıkladım
kuş südü eksik bir tanem

haydi sofraya derken

mutu demlenip
mutlandığımız an
mum çiçeği
hüzünle açar geceye

oracıkta kalan