Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

direnişten lirik yürek
yanağında grev erek
toz kaldıran dilek gerek
silkinişten lirik yürek

teke yöresinden çocuk

dudağından içtiğim
şiirsel tadındaydı
bitmeyecek bildiğim
şehir stadındaydı

koca usta leyledi

gelişin yeli
yaşları çözer miydi
gidişin deli
kaşları süzer miydi

ay düşünceye

kutsayınca seviyi
ellerime dolaşır elleri
gece sessizliğinde
ikiye bölünür dağlar

şafağa kan damlar

elleri ayakları soğuk
beden yanıyor cayırdayıp
yoksulluk yoksunluk
sessizce deler geçer

karanlığa sızan uyku

durucadır kuşla çocuk
kanadında sıcaklığın
kahkahasında boncuk
çığlığında berraklığın

üşüdükçe sıcak dolar

ellerinde mi
maviye bulanmıştı
bahar değil mi
gerisi tümden çocuk

dün öyleydi

dikilmiş fidan idin
gülücüğünde çınar
baharın yutan idin
cücüğüne de çınar

onlarca yıl tanıktır

küçücük bir kuş
cıvıltısında bayramda
çığlığında hoş
kımıldanır buramda
çağrısıyla yaramda

yakamoz denizin içinde
deniz ayağıma dokunur
tavşan kanında bir keyif
deminde bir çay kokusu

kaba ıslıkla bir türküden