Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

parmak aralarında damarlar çekiyor
cımbızlanmış gibiyim tel tel
ekmeğe zeytine sevgine açlığımda
ırmaklarında yundum sevda denizinin
yudum yudum anıyorum bahar tazeliğnde

kapadım gözlerimi
çevrenimde yıldız
fesleğen kokardı
uzanabilseydi eğer

doyumsuz bir tat

ala banılmış
gecede kayan yıldız
komasın beni
gecede yapa yalnız

al umutlarım

ansızın geldi gider
zamansızdı ayrılık
zehirden fini biber
yürekten düşer ılık

nereye dek sürecek

arabanın altında
yatmış sırt üstü
gözleri kaynak yangını
kıpış kıpış
esmer teni

an yetiş dediğinde
kaçıyor yavaşça
faraşına koyup geçen kiri
yamandır

an ışığında eritir

düşlerim yitti
umudum beklemede
düşüncelerim
beynimde takılı kaldı

sevdiklerim gidiyor

anaları bir gün anmak yetmez
bir gülle öpücük açmaz gönlünde
anadır yavrudan birşey beklemez
güzeli sevgiye boğmak göğsünde
anaların mutlu olduğu günde

bulut tarlalarında
avlu yaşlı
oda yorgun
ev içi üzgün olduğu an

akrep izinde kız

izlerim seni
bin bir muştuya sarıp
mutluluk sesi
dile değmeden karıp

anı hüznünde