Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bülbülsüz gül olur mu
dalın bülbül bulur mu
çiçek bahçesindeyim
goncadan gül solur mu

sonradan geldi aşka

Çiçeğine Koyuşa Ballarına Uslanır

sıyrılsaydı ışığa değneğine tutardı
yanılsa bile güne yanına gelebilse
terinde kokulara canına gülebilse
ayrılsaydı eşiğe çağnağına atardı

birlikteyiz ya
yakınlaşmışız biriz
duyulur muyuz
çevre gürültüsünde

bizde eksiklik

cömert sıcacık kanı
çiçek sıkar mı canı
çiçek bahçesindeyim
vazosu boşta hani

ıstarda kilimde gül

mutu demlenip
mutlandığımız an
mum çiçeği
hüzünle açar geceye

oracıkta kalan

küle belenmiş közü
yanmaza yanarsınız
köyün koca öküzü
kanmaza kanarsınız

kaybedeceksen bile

sevdalandım da
seni hecelerim hep
çevrende serdim
çiçeklerle süslerim

yandı yüreğim

giydiği karaya bak
soyduğu yaraya bak
çiçek bahçesindeyim
uyduğu saraya bak

saate baksan dola

kağnının gıcırtısı
kadının bıdırtısı
çiftle çubuk içindir
ağırlığın tartısı

atı arabaya koştu

türkülemiş besteyi
yoncalıca desteyi
çiftle çubuk içindir
netsin yatan hastayı

tırmıksız tarla taşlı