Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

taşı koydum yanıma
soğuk değdi canıma
ister sev ister sevme
niye girdin kanıma

ay doğunca meşeden

ışırsın güne
gece gündüz durmadan
taşırsın öne
karanlığa vurmadan

yaran aşağı

delice severken
birbirimizi
birbirimizden
sakındık sevgimizi

sevmedik

gözüne suydu akan
dolu çaylar kabardı
özüne buydu yakan
gülü aylar kabardı

dağladıkça yüreğin

yaşamak bir türküdür
tadın damakta kalan
sesinden kim ürkütür
derinliğinden salan

geceler uçtuk gelmez

üçü kardeşçe
eltiler serpilmişte
aralarına

eser yel sabah
saba ezgilenir er

akar mı kanda
sevgiye dolaşırken
kokar mı sevda

yokluğundaysa
savruluyorsa göğe

ne engel aştı geldi
kapın kapalı kalmış
coşarak taştı geldi
kapın kapalı kalmış

yaslı gününe doldu

ardına bile bakmadan
gidip yalancılara dal
bir kibrit bile yakmadan
yüreği sancılara sal

yaprak gibi gönüllerde

kırlarda
kelebeğim çiçeğimsin
gülşenime ilkyazlar gelsin
sevgilimsin tek gerçeğimsin
birlikte ağlasak gülsek