Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

süreminde kış oldum
sinende bakış oldum
çiçek bahçesindeyim
çiçekten nakış oldum

kekliğim taşta seker

bülbülsüz gül olur mu
dalın bülbül bulur mu
çiçek bahçesindeyim
goncadan gül solur mu

sonradan geldi aşka

giydiği karaya bak
soyduğu yaraya bak
çiçek bahçesindeyim
uyduğu saraya bak

saate baksan dola

Çiçeğine Koyuşa Ballarına Uslanır

sıyrılsaydı ışığa değneğine tutardı
yanılsa bile güne yanına gelebilse
terinde kokulara canına gülebilse
ayrılsaydı eşiğe çağnağına atardı

birlikteyiz ya
yakınlaşmışız biriz
duyulur muyuz
çevre gürültüsünde

bizde eksiklik

cömert sıcacık kanı
çiçek sıkar mı canı
çiçek bahçesindeyim
vazosu boşta hani

ıstarda kilimde gül

bozkır saçına
yeşil ışıklar iner
gözler ucuna
dolu yağmurlar siner

her gün yeşerir

sevdiğim sensin
gözümün yaşı bile
sevince dönsün
sever ayyaşı bile
zarın kırgın oluşuna arı çiçekten gülüşür
güzellikten doluşuna sevgiyle hep bölüşür

anasında kiracı
bebek gibi kıvranır
elindeki kalemle
dünyalarını kuran
rengi seçer mavimle
boyadıkça olduran

çöldür suya çekilsin
dokunmayın teline
tezeneye dökülsün
bakınmayın yoluna

şafak tana dokundu