Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

güvercinim
mavi göğde pırlandın
özgürce
kanatlandın

kadınım

süzgün gözlerinde
kaybolduğum
tomurcuklanmış
gül bulduğum

soluğundayım

ağacı kolu dalı
güzelliğinde başka
petekte oğul balı
güzelliğinde başka

kıprar yüreği akar

umulanı bekledi
gözyaşlarına akıp
yolda kaldı tekledi
gözyaşlarına bakıp

inanılacak gibi

gülün dumanına bak
açmış katmanlı tabak
İzmir görünüşünde
susak susağa kabak

gülün pınarı aktı

gül ikirciği
tan kızıllığında
sızıların
geçmişten gelen
köz gibi yangı
kanar avuçlarında

eli değdikçe
gölgemde gezer günler
ısınır içim

hep yükseldikçe
güneş tepemize dek

koparmıyasınız
nazlı gülümü
şansı yok boşuna
gülüm solmasın

karayanma nedir

söylesin utanmadan
gün eşe doğmamışsa
ön dişine yanmadan
gün eşli sağmamışsa

sensizliğin bensizce

yüreğimde sönerse ışığı
dilsiz anılar
başını uzatacak
pencerelerden

umuda yüklendi