Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ansızın geldi gider
zamansızdı ayrılık
zehirden fini biber
yürekten düşer ılık

nereye dek sürecek

arabanın altında
yatmış sırt üstü
gözleri kaynak yangını
kıpış kıpış
esmer teni

an yetiş dediğinde
kaçıyor yavaşça
faraşına koyup geçen kiri
yamandır

an ışığında eritir

düşlerim yitti
umudum beklemede
düşüncelerim
beynimde takılı kaldı

sevdiklerim gidiyor

anaları bir gün anmak yetmez
bir gülle öpücük açmaz gönlünde
anadır yavrudan birşey beklemez
güzeli sevgiye boğmak göğsünde
anaların mutlu olduğu günde

bulut tarlalarında
avlu yaşlı
oda yorgun
ev içi üzgün olduğu an

akrep izinde kız

izlerim seni
bin bir muştuya sarıp
mutluluk sesi
dile değmeden karıp

anı hüznünde

Alkımlar kırılınca
Gök düşer mi yere
Ak perdeye düşen düş
Dokunulası işte

Gözlerde köz

süzülüp temizlendim
al sevdaya boyandım
söz olup semizlendim
al sevdaya boyandım

çağlayıpta akarak

altmışta yaşamışım
ayrıntı aranmazda
yetmiş seksen kamışım
sıyrıntı yaranmazda

insaflı yanın yoksa