Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

söylesin utanmadan
gün eşe doğmamışsa
ön dişine yanmadan
gün eşli sağmamışsa

sensizliğin bensizce

yüreğimde sönerse ışığı
dilsiz anılar
başını uzatacak
pencerelerden

umuda yüklendi

gece sesimdir seda vermeyen
günü öperek günaydın diyorum
sevgilim

yüzümde demlenen ağzın ıslak
ıslanmış çimenler üzerindeyiz tünaydın

bir tatil günü
yelden emin yoldayken
günlük güneşlik
yağmur yağar dön geri

beş dakikada

sarınırken barutu güneş kokan alazı
dalaganı daladı düşlerimle düşünce
olağandı yaladı peşlerinden üşünce
ocağına çökünce keşken uçan palazı

gayrı yerlerdi sorgu inceden inceyedir

Acılanıp bora tipi kar yağmur yağan
Ilıkça esip yanağında gülümseyen
Hırçınlaşıp üşüten korkutan yellerde
Sevi arıyorum sevi sarıyorum

Kırlarda mavi çiçeklerde mavi böceklerde

yastığım yaşça
ağzımın suyu mudur
gözümün yaşı
güherçile kabarır

gülde şiirler

sevilerde coşmamış
nefretlere bulaşmış
kirliliğini kusup
dünyalara bulaşmış

insan hakkına halklar

iki söz arasında
yitirme sevdiğini
boşuna arama
gözyaşlarında
kendini

şiirler yazdım sana
imge keskin mi keskin
diken sızısı bana
baldan kaymak mı kaymak

gün doğadan ölünce