Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çıkmazın içindesin
gitme usun ucunda
nedene niçindesin
yaşamağa acunda
çatırdayan çatının
acısı dinmeden daha

çileli yaşama say
notalara porte diz
çizeli şavkında ay
potalara kerte iz

okudu yüreğe duy

çıkınımda
kuşku doluydu
saptırımlar yaptırımlar
yalan dolanlar ayrılanlar
görünmez korkulara bir adım uzansam
dökülürdü acılar birercik

sıcaklığı yazdan kalma
çıkıp giderken eylülden
yürüyorum kaldırıma
çıkıp giderken eylülden

kurşunlu camii önü

Acılanıp bora tipi kar yağmur yağan
Ilıkça esip yanağında gülümseyen
Hırçınlaşıp üşüten korkutan yellerde
Sevi arıyorum sevi sarıyorum

Kırlarda mavi çiçeklerde mavi böceklerde

yastığım yaşça
ağzımın suyu mudur
gözümün yaşı
güherçile kabarır

gülde şiirler

sevilerde coşmamış
nefretlere bulaşmış
kirliliğini kusup
dünyalara bulaşmış

insan hakkına halklar

iki söz arasında
yitirme sevdiğini
boşuna arama
gözyaşlarında
kendini

şiirler yazdım sana
imge keskin mi keskin
diken sızısı bana
baldan kaymak mı kaymak

gün doğadan ölünce

bülbül olsam
güldalında şakıyan
sümbül olsam
çalı dibinde koku saçan

hüzün olsam