Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüreğini sıcak tut
sevi taşı kucağında
yüreğine açık mut
sevi taşı kucağında

ay düşlerimdesin yar

gözgöz oldu sevdam
delik deşik dünyada
ayak oldu ayaklandı
insandan insana koştu

bazen kendine küstüm

yollarda gözlediğim
güzel tatlı gülüşün
sevdalara ildiğim
sevgili yar oluşun

mutluluk pınarına

yokuşa sürme öküzü
terletirsin iyi olmaz
dokuza sorma sekizi
körletirsin iyi olmaz

taş ağırsa pamuk yeğnir

değerine ağlayan bilinmeze gelince
ilikleşir dökülür yokuş yukarı çıksa
derdine em bağlaya dilinmezi dilince
dilikleşir sökülür yokuş yukarı çıksa

ona buna acıyan kendine bile yansa

yola düşünce
karabulutlara
kucak açtı gökyüzü
gamlandı deli gönül

yola düşünce

akşamla göklere yıldızlar yağdı
buluta dolaştı ayça sarıldı
çobanda geceden ıldızlar sağdı
adamcık ansızın kime darıldı

mutluluk şarkısı çaldı curayla

temiz bir sayfa üstüne
fesleğen kokunla
demli bir çay gibi geldin
yorgunluğumu al

keskin nane tadında

rengin diline bakın
gölgesinde gül açar
diline de pek yakın
kokularından saçar

kızıldan çalgın çaltı

yolu üretmezse takatin yoksa
zor elsiz ayaksız yüreğe oksa

ay ışığında dem yüzüne vurur
hüzünleninceye gönlü savurur
derdinedir gece yıkıp kavurur