Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

elma yanağına düş
çocukluğuma çağrı
artığın kalan gülüş
demir eriten bağrı

ne gölgene giresin

çisentiydin ayazdan damladan düşür göle
nereye bakınsaydım düşüne dalardım can
sütte kaşık gibi bak kibrin tertemiz solucan
kesintiydin beyazdan yazımdan üşür çöle

iyilik bilmez yazma kandığından zamandır

çitlembiğinde şafağın
tam orta yerindesiniz
dibinde kalkan ufağın
dünküne serindesiniz

ibibikler ötmeden gel

çitlembiğin yüzünde
güllerde açadursun
gülücüğün gözünde
göllerde saçadursun

sevda okur yazarım

seni gören gün
gözlerinde gün görür
büyülediğin
sözlerinde ön görür

düş içinde düş

moru
çok severim
morluyu
daha çok

moru çok

fidesinden kalkmıştır
seyrek seker
şimdilik göğe bakanı
dinlenirken
kürkünden de çıkmıştır
halkalı şeker

mutu demlenip
mutlandığımız an
mum çiçeği
hüzünle açar geceye

oracıkta kalan

giydiği karaya bak
soyduğu yaraya bak
çiçek bahçesindeyim
uyduğu saraya bak

saate baksan dola

sevdalandım da
seni hecelerim hep
çevrende serdim
çiçeklerle süslerim

yandı yüreğim