Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

taşıdım sırtımda
dar gelen sokaklarda
her gece düşündüm
gördüm seni kuşlarda
mavi göğe yükseldin

seneye ne olur bilemem gardaş
yükümde çok ağır olamam sırdaş

içimden geldiği gibi yazayım
Allahın bildiği neden kızayım
bu sene azıcık biraz uzayım

çekilmez oluşu yaşamın
sarınca belleğime
an gelir dalar giderim
uyur gezerim

ne burda ne başka yerde

sevda çiçek açınca
yenilenir yeniden
yaşama koku saçınca
yenilenir yeniden

gök yüreğe dolunca

gelmeyeceksin
anlaşılan
geleceksin sanılarak
gözlendi yolların
har daim

yüreğini sıcak tut
sevi taşı kucağında
yüreğine açık mut
sevi taşı kucağında

ay düşlerimdesin yar

gözgöz oldu sevdam
delik deşik dünyada
ayak oldu ayaklandı
insandan insana koştu

bazen kendine küstüm

melül mahzun kalışında
sor sorgula içini dışa çevir
her soluk alışında
yüreğini devir

art niyetini sökmeden

uykusunda girdiğin
yetti mi yetmedi mi
uyanmada yerdiğin
yetti mi yetmedi mi

gözlerinde çapaklar

düşe düşer oyuna
koca şehir ayazın
gerçeklere soyuna
soluğunda niyazın

dudağına seyrime