Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

özlediğim soluk alışımdadır
yüreğimin payı ellerinde mi
gözlediğim oluk yılışımdadır
yüreğimin payı yellerinde mi

yazdığı yazıda sensizliğimdi

yüreğime açtım yarene özü
çekip çevirseler geçer acısı
döküp devirseler içer bacısı
gereğime saçtım erene sözü

seveni sevene nedense verin

yüreğime kor düştü şimşekleri çakıştan
sevmenin cezası ne ateş çıkar bakıştan
umudundan üşüştü selle yıkar akıştan
bitmenin kazası ne gitmenin pizası ne

güllerinde solunca umuda ışık söner

söze sığmazsın
sığıştıralım desek
deniz göl yatağında
kalır mı kalır
azı kalır çoğu akar gider

bir damlacık sevgiye
iklimlenir yüreğim
el sevinir ilgiye
dilimlenir yüreğim

ilkyaza gülen dalda

boş söylenmesin
dinlenmeli sözlerin
yere eğdirme
alnı ak gezmelisin

tuttuğun dalda

belinden ağır
yük altında karınca
yelinden sağır
bük altında sarınca

dinleyişine

günü tende unutma yanar yakar gezersin
tarladan hasat eder harmanlarda savurur
siner üstünde gizem arpan tozun kavurur
kavladıkça dökülür yaşamaktan bezersin

yüceden gelir sevda saçım başım yoldurur

taşıdım sırtımda
dar gelen sokaklarda
her gece düşündüm
gördüm seni kuşlarda
mavi göğe yükseldin

seneye ne olur bilemem gardaş
yükümde çok ağır olamam sırdaş

içimden geldiği gibi yazayım
Allahın bildiği neden kızayım
bu sene azıcık biraz uzayım