Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

derinlerden süzülüp gelen
gözyaşı
dertlerin usuna düşünce
gözlerin dolu dolu olur
açamazsın gözlerini
yanıyorken yürek

neredesin
umurundayım bilesin
arayıp soracağım elbet
gülüşlerin şen şakrak halin

neredesin

kendine uygun duygu
koyup nere gidersin
kıstır koltuk altına
soyup nere gidersin

erincin belli etme

ağzından bir çift söze
neler etsem ne etsem
öze gülen bir biz*e
neler etsem ne etsem

içindekin dökmüyor

bitimsiz bir koşudayım
n'aptığını bilmeden
kanadı kırık
kuş gibi ortada
ne yuvada
ne dalda

anlamsız sevinin
son perdesi indi
hoşça kal demeden gitti

düşleyen gözlerden
sel boşandı

dam üstünde uyudum
o yaz gecelerinde
düşte anadoluydum
o yaz gecelerinde

yorganım var onda yok

yarıda kalan
yarım ağız söyleşir
geride kül mü
azıcık sözün müyüm
tastamam hali hazır

özü almadan
özür dileme bırak
fazla olmadan
fazlasını da bırak
fazlasına da durak

içime doğduğu belli
ölüm geldi yarım gider
ne edeyim bundan kelli*
ölüm geldi dirim gider

bir kere ağlayamadım