Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dikilmiş fidan idin
gülücüğünde çınar
baharın yutan idin
cücüğüne de çınar

onlarca yıl tanıktır

küçücük bir kuş
cıvıltısında bayramda
çığlığında hoş
kımıldanır buramda
çağrısıyla yaramda

yakamoz denizin içinde
deniz ayağıma dokunur
tavşan kanında bir keyif
deminde bir çay kokusu

kaba ıslıkla bir türküden

yakasın gelir
karanlığa dolunca
akasın gelir
korla yağ eriyince

ay küs barışmaz

ansız bir sevdaya tutulup
özgürlüğü
güle değiştim
giderse gitsin
diyemedim

gelmedin usuma
aynıma girsen
resmini almadım
koynuma girsen

anmayı unuttum

alaycık altındasın
giden gitti bırakıp
olaycık çaltındasın
diken gitti bırakıp

yalnızlığımla bir ben

Neden çilesini çektin
Gitmeye can atıyorken
Allah bilir neler çektin
Gitmeye can atıyorken

Sevi yaşamak elinde

gözüme bak
sözümü dinle
seviyi anlat
demlende gel

derde em

bunca yıl(33) sonrasında
geldim sana istanbul
nisan son haftasında
geldim sana istanbul

en sonunda ulaştım