Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaşamak
yeleleri yelde dört nala giden at
dolu dizgin
dağ bayır mutluluk
gece nallarda şavkıyan kıvılcım
gündüz ay çalımında cıvıltı

yaşamaya sınandık
hata sıfır payında
yok yerlerde kınandık
kutlu bayram ayında

gözler erde açılmış

yolu üretmezse takatin yoksa
zor elsiz ayaksız yüreğe oksa

ay ışığında dem yüzüne vurur
hüzünleninceye gönlü savurur
derdinedir gece yıkıp kavurur

geç kalınmadan
burgaç sarmalındaysan
dilin dönmeden

yüreğin yetmez
koşup yetişemezsin

usum gece içinde sisim
pusum garip gönlüm yar yüreğinde
mahpusum
umarsızım üstelik

tinim çok özlediğim ürperdiğinde

yol göstereni yoksa
erime zor varılır
istenmeyen gül koksa
derime zor varılır

aklanmaz karasına

zemheriden çalar yüzüm
tanında beklerim günden
dağınık yanaysa düzüm
yanında teklerim dünden

savrulduğundan beridir

zenginden yolabilir
özlemi çoğalmadan
sevginden dolabilir
umudu yoğalmadan

yargılayan değilsin

yükü ağırdı şehrin
baca egzoz isine
erke bağırdı zehrin
bahanesin esine

çukur içinden sinmiş

avucunda ki
sürüncemeyi bitir
inciri yarıp

kanıtlanmışsa
çarpıklaşan yanıyla