Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yoluna aktı
yüreğini yakarken
sevide koktu
ereğini yıkarken

çevreni dolan

gizlenmişsin hem
nasıl görecek seni
hüzün dolunca
geceye yeni yoldaş

yanı başında

aşina süreç
silindir gibi geçti
üzerimizden
kolu kanadı kırıp

nereye dönsem

dudağımdan silindi
dudağın izi
duruyor tadı
damağımda saklındı

seven yüreğinde olmalı

bakışında doydum
susuşunda kahroldum
gitme dedikçe
kamçılanmış gibi tepki verdin
bitirdin yüreğimi kırdın

yarım kalmasın
yürek dolusu sevi
ayrılıktan kork
uyandırmadan devi
bul
buluş

tenine yapışmış şehir
artakalan yürek közü
çayına kapışmış nehir
sırta kalan yürek özü

sıvanasın yırtışından

ansızın gelir
saati küreği yok
can alıcısı
bulur seni kaçar mı

bir içim ömür

yüreğinde yaralı
bir adamdı adamakıllı
soluğunda yaşıyorken
çevrede sesin döşerken

cırnağında cura tutuşur

özlerdik bir zamandan
bire var bir yokmuşum
gözlerdik dur amandan
derdimle mi çokmuşum
kara anılarda kaldın şimdi
sırtımda güneş yanığından acı