Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaşam dörtnala giderken
yıla önünden katıldın
bülbül alından öterken
güle yönünden atıldın

kötü olan şey sevilmez

yüreğindeyse
ölesiye de sever
hele ereği
yar yamalak değilse

haykırıyorsa

unuttuğunda
aklına geleni de
derdin özünde
sözüne dolanı de

yerinde şimdi

gül renginde yanışın
saklıda sevi yanışın
gülün özünde mavi
gülün gözünde yeşil
sevmek herkesin hakkı

hakka düşen boğulacak dilinde
olmaz dersin oldururlar silerek
anladığın zamanla pas yelinde
taşta çalıp soldururlar bilerek

umarsıza zılgıt çeker paylayıp

arayanım da yok dağlar efkarlı
gitmeliyim hemen çok geçe kaldım


al kışların olsun renginden boya
alkışların yaşar bakma bu boya

ömrümün törpüsü
hazanlarda dökülüyor pul pul
merhaba

gönlümün kırık sazı
tellerin kopmasın ey yar

temmuz yanarınla örtün üstümü
taşıyor geceden sevda kokuları
ağıt türkülerdeki tizlik
yeli kendinde saklı
sessizliğinde yaz bungunluğu
denizli bayram yerinde

seviye kapalı
yüreğim
dostluğa açığım

şaşıp ta
boşu boşuna yanmayın

kimdi beni kayıran
nazlı yardan ayıran
sanki bir bildiği var
memlekete duyuran

atı alan eştirdi