Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ömrümün törpüsü
hazanlarda dökülüyor pul pul
merhaba

gönlümün kırık sazı
tellerin kopmasın ey yar

yaşam dörtnala giderken
yıla önünden katıldın
bülbül alından öterken
güle yönünden atıldın

kötü olan şey sevilmez

yüreğindeyse
ölesiye de sever
hele ereği
yar yamalak değilse

haykırıyorsa

unuttuğunda
aklına geleni de
derdin özünde
sözüne dolanı de

yerinde şimdi

temmuz yanarınla örtün üstümü
taşıyor geceden sevda kokuları
ağıt türkülerdeki tizlik
yeli kendinde saklı
sessizliğinde yaz bungunluğu
denizli bayram yerinde

gül renginde yanışın
saklıda sevi yanışın
gülün özünde mavi
gülün gözünde yeşil
sevmek herkesin hakkı

ayaz kara dönüşür
ağzı olan konuşur
fesleğenim koksaydı
karanlığa gün ışır

içim mis kokar sevinç

boşuna kalem kırma
yaraya şiir de gerek
düşüne düşe kurma
karaya şiir de gerek

kışta baharda ağlar

seviye kapalı
yüreğim
dostluğa açığım

şaşıp ta
boşu boşuna yanmayın

gözlerimde yaş
sözlerimde pırıltı
yalnızlığımla
çoğalıyorsa hüznüm

düş kırıklığı