Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

badem çiçekte
yalancı bahar değer
umarım sözdür
alana bahar değer

haftaya cemre

düşlere acı düşer
acısına kaybolur
karanlığını deşer
aydınlığa savrulur

kokusuna dola yar

gülünce ışırdın sen
bal damlardı sözünden
sevdalar taşırdın sen
gül gülerdi gizinden

dağlar aşılmaz mıydı

çiçekçi sepetinden
yanına pırlanınca
gazozu pipetinden
kanına sırlanınca

gerçeğinde yalanı

sessiz köşede
sensizliğe ağladım
duyuramadım

020811denizli17heceli

dilinde büyür küfür
hıncahınç çoğalırken
güzelinden de kafir
çevreden dağılırken

ak desen kara demeye anık

bölünmüş pürçüğüydü
yok yerinden bırakmış
dilinmiş sürççüğüydü
ırmaklarından akmış

dur diyeni görseydin

yüreğine sustu sözü dökmüyor
hıçkırığıma dur taşacağım ha
kilitli gülmüyor özü sökmüyor
dal sırığıma dur aşacağım ha

aslıyı arayan kerem çölünden

günden sıyrılmış yarınını duymayan
yokluk içinde sessizliğe uymayan
parmak ucunda bekleyen yeni günde
gülücüğe var gizeminde saymayan

bir damla suyla bir avuç toprak tohum

yazacaksan dost
utanmadan yazasın
yalancıda post
insanları çözesin

umarı yalan