Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

günden sıyrılmış yarınını duymayan
yokluk içinde sessizliğe uymayan
parmak ucunda bekleyen yeni günde
gülücüğe var gizeminde saymayan

bir damla suyla bir avuç toprak tohum

yazacaksan dost
utanmadan yazasın
yalancıda post
insanları çözesin

umarı yalan

özleyip saran
nazlı sevdiğimde yok
ilmikleyen el
yüze gülenimde yok

ince sızıyla

yavru gibiydi ayı
anayı bulamamış
salkımda eylül ayı
yoluna dolamamış

eylül gelende ayı

gözünün balı
süzüldükçe peteğe
duruldu zaman
duruluğu eteğe

menekşe moru

yırtılmış geceden sesi
yaram derinde kanıyor
türküler söyler tümcesi
tam ciğerinde yanıyor

sevdalı yüreğe gerek

sevda
ayrılıkla buluştu
yanıltıcı yaşamlarda
güvensizlik oluştu

sevda

yüreğinde kin
türküleyebilseydim
koca çınarım
kükrersin yaprağında

yel gibi öfke

temmuz yanarınla örtün üstümü
taşıyor geceden sevda kokuları
ağıt türkülerdeki tizlik
yeli kendinde saklı
sessizliğinde yaz bungunluğu
denizli bayram yerinde

seviye kapalı
yüreğim
dostluğa açığım

şaşıp ta
boşu boşuna yanmayın