Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüreğinde kin
türküleyebilseydim
koca çınarım
kükrersin yaprağında

yel gibi öfke

yırtılmış geceden sesi
yaram derinde kanıyor
türküler söyler tümcesi
tam ciğerinde yanıyor

sevdalı yüreğe gerek

gün sinerken geceden
düş gibi düşerken peşine
izini yitiriyor birden
güneşin uykusu gelmiş belli
esniyor sabaha dek uyusun

yaşamın masal gibi
bire varı birden yok
sürüklendin sal gibi
pire varı pirden yok

dalından ince sızın

büyüdü gözbebeklerinde
gözbebeğinde küçüldü
derin bir uykuya geçişte
bebek gibi kaldı ortada
avuntusu zorluğunda

yelde sesin gelir türkü dolusu
ezgileşir yürek külden olurum
gülücükten sardı korku ulusu
sezgileşir yürek gülden olurum

duyduğu başkaydı sözüne göre

gölgeye eş olunca
gittiği yerden gelir
ülküye peş olunca
dittiği yerden gelir

çırpınırken palına

yine yardayım
güne battığın yerde
bekletme dayım

kara tastayım
güne tuttuğun perde

yaşam dörtnala giderken
yıla önünden katıldın
bülbül alından öterken
güle yönünden atıldın

kötü olan şey sevilmez

yüreğindeyse
ölesiye de sever
hele ereği
yar yamalak değilse

haykırıyorsa