Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yazacaksan dost
utanmadan yazasın
yalancıda post
insanları çözesin

umarı yalan

özleyip saran
nazlı sevdiğimde yok
ilmikleyen el
yüze gülenimde yok

ince sızıyla

yaşamın masal gibi
bire varı birden yok
sürüklendin sal gibi
pire varı pirden yok

dalından ince sızın

büyüdü gözbebeklerinde
gözbebeğinde küçüldü
derin bir uykuya geçişte
bebek gibi kaldı ortada
avuntusu zorluğunda

gün sinerken geceden
düş gibi düşerken peşine
izini yitiriyor birden
güneşin uykusu gelmiş belli
esniyor sabaha dek uyusun

yine yardayım
güne battığın yerde
bekletme dayım

kara tastayım
güne tuttuğun perde

gölgeye eş olunca
gittiği yerden gelir
ülküye peş olunca
dittiği yerden gelir

çırpınırken palına

yelde sesin gelir türkü dolusu
ezgileşir yürek külden olurum
gülücükten sardı korku ulusu
sezgileşir yürek gülden olurum

duyduğu başkaydı sözüne göre

hakka düşen boğulacak dilinde
olmaz dersin oldururlar silerek
anladığın zamanla pas yelinde
taşta çalıp soldururlar bilerek

umarsıza zılgıt çeker paylayıp

arayanım da yok dağlar efkarlı
gitmeliyim hemen çok geçe kaldım


al kışların olsun renginden boya
alkışların yaşar bakma bu boya