Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düşlerimden sildim mi seni
kokunu düşürmemişsin düşe
düşe kalka yalnızlığımda
yakıcı bir mühür omuzumda

kadife yumuşaklığında

iri bir kaya
öylesine durmakta
devinmek istemiyor
diyebilir misin

kuz yanı

yaşamak
yeleleri yelde dört nala giden at
dolu dizgin
dağ bayır mutluluk
gece nallarda şavkıyan kıvılcım
gündüz ay çalımında cıvıltı

yaşamaya sınandık
hata sıfır payında
yok yerlerde kınandık
kutlu bayram ayında

gözler erde açılmış

acılardan döküldüm
geçmedin mi üstümden
sancılarda söküldüm
geçmedin mi dostumdan

zulüm karanlığından

kendi kendine dinledin
aklından geçen ne söyle
kastettiğinden çınladın
aklından geçen ne söyle

düştüğümü nerde gördü

badem çiçekte
yalancı bahar değer
umarım sözdür
alana bahar değer

haftaya cemre

düşlere acı düşer
acısına kaybolur
karanlığını deşer
aydınlığa savrulur

kokusuna dola yar

gülünce ışırdın sen
bal damlardı sözünden
sevdalar taşırdın sen
gül gülerdi gizinden

dağlar aşılmaz mıydı

çiçekçi sepetinden
yanına pırlanınca
gazozu pipetinden
kanına sırlanınca

gerçeğinde yalanı