Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

salkımlardan
alınmış
gözlerinin rengi

alkımlardan
salınmış

Retarım

önümde deniz
gözümde sen
kumlar dökülüyor denize
deniz gözümde

avare miyim cıscıbıl
avuntum boş
ayrılık düş gibi de
saçak altında işim ne

sarıya sarmaladım seni

bilinebilseydi boy aynasına
gizine saklısın göremediğim
silinebilseydi oy maynasına
dizine saklısın göremediğim

kaldırım taşına üstünü geze

gün sinerken geceden
düş gibi düşerken peşine
izini yitiriyor birden
güneşin uykusu gelmiş belli
esniyor sabaha dek uyusun

yaşamın masal gibi
bire varı birden yok
sürüklendin sal gibi
pire varı pirden yok

dalından ince sızın

büyüdü gözbebeklerinde
gözbebeğinde küçüldü
derin bir uykuya geçişte
bebek gibi kaldı ortada
avuntusu zorluğunda

yüreğine sustu sözü dökmüyor
hıçkırığıma dur taşacağım ha
kilitli gülmüyor özü sökmüyor
dal sırığıma dur aşacağım ha

aslıyı arayan kerem çölünden

dilinde büyür küfür
hıncahınç çoğalırken
güzelinden de kafir
çevreden dağılırken

ak desen kara demeye anık

günden sıyrılmış yarınını duymayan
yokluk içinde sessizliğe uymayan
parmak ucunda bekleyen yeni günde
gülücüğe var gizeminde saymayan

bir damla suyla bir avuç toprak tohum