Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözüne suydu akan
dolu çaylar kabardı
özüne buydu yakan
gülü aylar kabardı

dağladıkça yüreğin

ıslığın döner gelir
yüreğinden akarsa
ıslağa söner gelir
ereğinden tıkarsa

azığın torbasında

ısmarlama gülücükler
dudağında eğreti duruyor
ısır kanat kendine gel
yalancının dudağı kuruyor

bağrıma basıp saramadığım

ışırsın güne
gece gündüz durmadan
taşırsın öne
karanlığa vurmadan

yaran aşağı

yeniden tiz öfkeli sesinde
akşam homurtusuna karışıp
çiselerken tepeden aşağı
ıslanıyorduk yavaştan

kudurmuş gibi üstümdeydi

üçü kardeşçe
eltiler serpilmişte
aralarına

eser yel sabah
saba ezgilenir er

akar mı kanda
sevgiye dolaşırken
kokar mı sevda

yokluğundaysa
savruluyorsa göğe

ne engel aştı geldi
kapın kapalı kalmış
coşarak taştı geldi
kapın kapalı kalmış

yaslı gününe doldu

ardına bile bakmadan
gidip yalancılara dal
bir kibrit bile yakmadan
yüreği sancılara sal

yaprak gibi gönüllerde

delice severken
birbirimizi
birbirimizden
sakındık sevgimizi

sevmedik