Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

Yağan yağmurla birlikte
Su sesine karışırdı ortalık
Terimizde ten kokusu
Tenimizde maviküf kokusu

Yağan yağmurla birlikte

gelincikler kızardıkça
allıkları çekiliyor günbatımının
karabulutlar uçuyor ilimize doğru
göçmen kuşlar geliyor
ve de bereket yağmurları

sarılmadan dünyaya
senden neler doluyor
dalarsa kaldın yaya
hey anneler n’oluyor

ağrı yağrında çoksa

boşluğu izi dolduran
okunan kitap değil mi
yüreğimizi kaldıran
okunan kitap değil mi

neredeysek bulur bizi

yalnızlık dem kurutur
dokunadurmasın tan
mor zambakta unutur
sokunadurmasın can

annen yürekten sıcak

oydukça
çınlar
mis
nefesi

gıli gıli

elde kalıyor sevda
neden ağlıyor çocuk
hemen eriyor tavda
neden ağlıyor çocuk

ayartılmış yarına

derinlerden süzülüp gelen
gözyaşı
dertlerin usuna düşünce
gözlerin dolu dolu olur
açamazsın gözlerini
yanıyorken yürek

neredesin
umurundayım bilesin
arayıp soracağım elbet
gülüşlerin şen şakrak halin

neredesin

kendine uygun duygu
koyup nere gidersin
kıstır koltuk altına
soyup nere gidersin

erincin belli etme