Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

*gülce*

göremedin ki
gölge olup dolaştı
eremedin ki
yağmur yola karıştı

yeni sevdalara
başlanmışsa
buz keser duyulur
temmuz narında
an güle kırağılaşır

söylediğimden bir şey
anlayamadın desem
tesellisindendir ney
sesinden bestelesem

gözünde kalır ırak

kırık düşüne sevgi
nereye dönerseniz
ayrılıklardan evgi
yeniye denerseniz

sırtına sarınmış vebali

ılgara gidişinden
bitiverir eğşimik
ızgara edişinden
bitiverir ekşimik

gecede uyur yüzün

yardan uzakta
sevda yolları ökse
çalındı gece
gözde uykular yoksa

dalında gülüm

düşlerimden sildim mi seni
kokunu düşürmemişsin düşe
düşe kalka yalnızlığımda
yakıcı bir mühür omuzumda

kadife yumuşaklığında

sapkınlığı yok sağa
çapkınlığı yok sola
erimemişsin yağa
sulu ayranı bula

beyefendisi oldun

yaşlılık nedir ki gün olur geçer
gözyaşın içinde selce akarken
elbette yolunu tez bulur göçer
kemirdi içinde gülce yakarken

dinçliğinde bile dile destandı

sonuna doğru gidiş
yüreğin aydınlığında
bahara işlemiş
zemherinin güldüğü

hani çocukluğumu