Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

akşamla göklere yıldızlar yağdı
buluta dolaştı ayça sarıldı
çobanda geceden ıldızlar sağdı
adamcık ansızın kime darıldı

mutluluk şarkısı çaldı curayla

temiz bir sayfa üstüne
fesleğen kokunla
demli bir çay gibi geldin
yorgunluğumu al

keskin nane tadında

rengin diline bakın
gölgesinde gül açar
diline de pek yakın
kokularından saçar

kızıldan çalgın çaltı

yolun ucunda bir deli
delinin tepesinde bulut
bulutlar yaş içinde
ağladıklarını unut

yolun yanında bir kuyu

yollarda gözlediğim
güzel tatlı gülüşün
sevdalara ildiğim
sevgili yar oluşun

mutluluk pınarına

yokuşa sürme öküzü
terletirsin iyi olmaz
dokuza sorma sekizi
körletirsin iyi olmaz

taş ağırsa pamuk yeğnir

değerine ağlayan bilinmeze gelince
ilikleşir dökülür yokuş yukarı çıksa
derdine em bağlaya dilinmezi dilince
dilikleşir sökülür yokuş yukarı çıksa

ona buna acıyan kendine bile yansa

yola düşünce
karabulutlara
kucak açtı gökyüzü
gamlandı deli gönül

yola düşünce

nedeni içindesin doyduğuna çarpınıp
özlediğimi düşün gücünü yitirmeden
derebeylik güdüsü öcünü yitirmeden
yalnızı niçindesin duyduğuna çırpınıp

uykuya geldiğimde sezinlediğim boşa

yedi tepeli şehre
düşleri döşediğim
gelirim kısa süre
yüreğim taşıdığım

birdenbire