Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yeni yılda
yeni süremde
sonuna gelirken
ocak ayının sonu
pencerenin önündeyim
yata yata kararmış yaprak

kin kokulu düşünceler
iteliyorken seni yaralar
ünlem işareti gözüme batıyor
o an sevidir derdim gözlerine

kırgınlıkları unutsam

giden gelmedi
gelinceye yer biter
yönün bilmedi
bilinceye yer biter

alaca çöktü

aşağıdan yukarı
saat beşi geçiyor
dilinde ki yakarı
açık seçik seçiyor

katranım kara boya

esen yelde
uğulduyor
deprem öncesinde
köpeğin uluduğu gibi

soğuğun ayazını taşırken

*gülce*

göremedin ki
gölge olup dolaştı
eremedin ki
yağmur yola karıştı

yeni sevdalara
başlanmışsa
buz keser duyulur
temmuz narında
an güle kırağılaşır

söylediğimden bir şey
anlayamadın desem
tesellisindendir ney
sesinden bestelesem

gözünde kalır ırak

kırık düşüne sevgi
nereye dönerseniz
ayrılıklardan evgi
yeniye denerseniz

sırtına sarınmış vebali

ılgara gidişinden
bitiverir eğşimik
ızgara edişinden
bitiverir ekşimik

gecede uyur yüzün